Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een sinds 2016 dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse, maar daarna toch weer iets vakere rubriek met gedichten en gedachten daarover. Vanaf januari 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan drie boeken in voorbereiding. Het levensmotto blijft: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar;
met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2021-1 (A t/m K), 2021-2 (L t/m Z), 2020-1 (A t/m K), 2020-2 (L t/m Z), 2019, 20182017 en 2016.

Week 17 - 115. Remco Ekkers: Afscheid

zondag 25 april 2021

Zij kwam in de hal en keek
hoe ik mijn kleding aansnoerde
hoe mijn haar overeind stond
en hoe haar moeder redderde
ik keek naar haar en wist
dat ik haar nooit meer zou zien
dat ze het huis ging verlaten
kinderen kreeg van een andere man
ik stuurde mijn ordonnans naar buiten
wist dat ik haar niet mocht kussen
niet omdat ze dat niet wilde
maar omdat ik moest gaan.

2021


Vervolg van gisteren.






Van het achterplat:
Hop over de sofa lijkt een opgewekte of komische titel, maar er gaat een gruwelijke werkelijkheid achter schuil in het klein en in het groot. De dichter verwondert zich over het kwaad in de wereld, over ongerijmdheden, over vreemde toevalligheden, maar ook over liefde. 

De sofa is niet meer van deze tijd, maar wie er nog hoppend overheen springt, is dat wel. Remco Ekkers is bijna tachtig, maar verwondert zich over het kwaad in de wereld […], maar ook over liefde. Van beide vandaag een voorbeeld.

Aanslag

Van het meisje van zestien jaar
zijn dit de bommen, kijk er naar
zegt ze, voor ik ze laat ontploffen
hier in Damaturu bij het busstation.

De bedelede kinderen en pindaverkopers
zullen met mij sterven en opgaan
in het paradijs dat Boko Haram
mij heeft beloofd; wat moet ik nog?

Onteerd, beroofd van alles wat me lief was
wat moeten de bedelaartjes verwachten
of die anderen die hier proberen te leven?
Ik ga ze verlossen: nu trek ik aan het koord.

Archief 2021