Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een sinds 2016 dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse, maar daarna toch weer iets vakere rubriek met gedichten en gedachten daarover. Vanaf januari 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan drie boeken in voorbereiding. Het levensmotto blijft: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar;
met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2021-1 (A t/m K), 2021-2 (L t/m Z), 2020-1 (A t/m K), 2020-2 (L t/m Z), 2019, 20182017 en 2016.

Week 15 - 101. Moya De Feyter: Ik sta op straat...

zondag 11 april 2021

ik sta op straat en ik kan niet verder
er hangt een dode pop in de sinaasappelboom
ik vraag een vrouw of ze bij mij wil blijven
de stam van de sinaasappelboom bloedt uit zijn schors
de vrouw heeft het gezicht van iemand die ik lief heb gehad
haar lichaam is van iemand anders
ze zegt: in deze streek praten mensen vaker over roodborstjes
dan in de stad, is he dat wel eens opgevallen
zoals geldt voor de meeste plaatsen, ben ik hier nog nooit geweest
de vrouw zegt niet: goed, ik zal bij jou blijven

2019


Ik zou nog stilstaan bij de derde nominatie voor de J.C. Bloem-Poëzieprijs: de bundel Massastrandingen van Moya De Feyter. 







Die bestaat uit, ook visueel fragmentarische tekst- en verhaallijnen rond een sinaasappelboom (zie hierboven), een grootmoeder, een moeder en zoon en rond thema’s als dood en vergankelijkheid. Hoe de mens zich verhoudt tot de natuur is een belangrijk gegeven (zie ook de titel) en er vloeit veel bloed. 

De vorm is verrassend, maar de inhoud wordt dat geen moment. De opstapeling van clichés ging me zelfs storen. Twee voorbeelden:

1.
zelfs sterrenstelsels zoeken elkaars gezelschap op 


2.
het probleem van flipper

sneller dan de bliksem, slim en lief
doet trucjes en brengt een glimlach
op ieder gezicht

alleen glimlachen dolfijnen niet


Het lukt mij niet daar poëzie in te zien [*].


[*]
Maar ze won dus wel. Persbericht 5 mei:
De
 winnende bundel is een caleidoscopisch prozagedicht over het klimaat, zeegoogdieren, sinaasappelbomen en de liefde. Incompetente jury. 


Archief 2021