Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een sinds 2016 dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse, maar daarna toch weer iets vakere rubriek met gedichten en gedachten daarover. Vanaf januari 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan drie boeken in voorbereiding. Het levensmotto blijft: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar;
met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 20212020-1 (A t/m K), 2020-2 (L t/m Z), 2019, 20182017 en 2016.

Week 14 - 100. Wim Brands: Ze weet soms nog...

zaterdag 10 april 2021

Ze weet soms nog waar ze is, als ze voor haar huis danst
meestal, na het dagelijkse voeren van de duiven

maar hoeveel mannen ze zoende, de namen van haar familie,
haar vrienden, haar vriendinnen - ze verdwenen,

zoals elke ochtend de stukken brood die gulzig hemelwaarts
worden gevlogen.

Elke avond zit ze op haar bed en luistert naar
het breken van het oude brood.

2014



Donderdagavond (15 april) is voor de eerste maal het Brandsalarm uitgereikt: een ‘strippenkaart’ waarmee de winnaar een jaar lang aan de slag kan bij verschillende instanties in de literaire wereld. Het nieuwe initiatief wil het avontuurlijke, onderzoekende lezen bevorderen en de herinnering aan dichter, journalist en presentator Wim Brands levend houden..
Bureau Brandsalarm trommelt daarvoor jaarlijks een grote groep verkenners op, verspreid over het hele land. Aan de hand van hun tips wijst een jury een winnaar aan. Deze eerste keer is dat Stefanie Liebreks.

Uit het persbericht:
'Stefanie Liebreks mag het komende jaar aan de slag bij verschillende partners van het nieuwe initiatief Brandsalarm. Denk aan Crossing Border, Uitgeverij Podium, VPRO en Omroep Human. Bij al die instellingen kan Liebreks een activiteit ontwikkelen. Zoals een interview houden, een etalage inrichten, een boekje maken of een literaire avond programmeren.
Stefanie is iemand die enthousiast en enthousiasmerend is vanuit de inhoud, een uitstekende lezer die literatuur als redacteur beter maakt en als podcastmaker toegankelijker. Haar betrokkenheid bij het ontstaan van boeken en literaire tijdschriften is veelbelovend, en we geloven dat ze à la Wim Brands de stap naar het grote publiek met deskundigheid en vertrouwen kan maken,’ aldus de jury.

Stefanie Liebreks (1991) […] is zelfstandig redacteur en scout voor verschillende uitgeverijen en literaire instellingen. Ze […] werkte als boekhandelaar […] en deed enkele jaren ervaring op als redacteur bij uitgeverij De Bezige Bij, voordat ze besloot zich vrijer door het literaire veld te gaan bewegen. Ze wil schrijvers en lezers zowel aanmoediging als uitdaging bieden.
Van 2020-2024 maakt ze deel uit van CELA. Een Europees talentontwikkelingsprogramma voor schrijvers, vertalers en literair professionals dat kruisbestuiving tussen (kleine) Europese taalgebieden bevordert. In 2020 werkte ze mee aan De Mulisch-tapes: een podcast voor het Harry Mulisch Huis op basis van daar aangetroffen dictafoonbandjes.

Via de website van Brandsalarm zijn haar vorderingen te volgen.


Het nieuwe initiatief wil het avontuurlijke, onderzoekende lezen bevorderen. Dezelfde dag lees ik dat de Stichting Lezen onderzoek liet doen naar de leescultuur van jongeren. Belangrijkste uitkomsten: (1) jongeren zijn niet bekend met leesbevorderingsactiviteiten die op hen zijn gericht, zoals de Boekenweek voor Jongeren en de Dag van de Literatuur, (2) jongeren tonen geen interesse voor het bezoeken van boekhandels, kranten en tijdschriften en (3) jongeren willen dunne boeken, het liefst geschreven door Bekende Nederlanders. Geen Wim Brands dus, maar Tim Hofman. 

Aan Brands (lees hier en hier en hier en hier en hier) kan ik niet genoeg aandacht besteden, vandaar de keuze voor vandaag; met Hofman (lees hier en hier) ben ik wel klaar.

Archief 2021