Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een sinds 2016 dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse, maar daarna toch weer iets vakere rubriek met gedichten en gedachten daarover. Vanaf januari 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan drie boeken in voorbereiding. Het levensmotto blijft: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar;
met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 20212020-1 (A t/m K), 2020-2 (L t/m Z), 2019, 20182017 en 2016.

Week 11 - 74. Dominque De Groen: Het offerlam...

maandag 15 maart 2021

Het offerlam is een flexwerker.
Het offerlam is op de vlucht voor het klimaat.
Het offerlam is stikkend korstmos in zuurstofloze stad.
Het offerlam is vogel op hoogspanningskabel.
Het offerlam heeft, in theorie, een baarmoeder.
Het offerlam is een junkie.
Het offerlam is niet wit.
Het offerlam is de gedaante die flikkert in statische ruis.
Het offerlam is ondood.
Het offerlam is een ziel gevangen tussen piepschuim en cellofaan.
Het offerlam is nooit niet dronken.
Het offerlam werkt 100 uur per week.
Het kwaliteitsofferlam is jouw ecologische aflaat.
Het offerlam blijft slikken.
Het offerlam spookt door ieder lichaam.
Het offerlam is post-natuur.
Het offerlam is langdurig werkloos.
Het offerlam is obsceen.
Het offerlam ziet niet maar wordt gezien.
Het offerlam is de collectieve droom van rijke en machtige mensen.
Het offerlam, meer offer dan lam.
Het offerlam, kwantificeerbaar lichaam.
Het offerlam, 24/7 on camera.
#JeSuisOfferlam.
Het offerlam mist haar doden.
Het offerlam heeft geen lichaam.
Het offerlam is een lichaam.
Nu ze weet dat dit bestaat kan het offerlam niet zonder.
Het offerlam is roadkill langs de information superhighway.
Het offerlam is een wapen van massaconsumptie.
Dit is het werk van het lam.
Het offerlam zet de tanden in de toekomst. Bijt die per ongeluk stuk.
het offerlam zet de tanden in het einde der tijden en proeft bloed.
Het offerlam is verwoestijnde grond.
Het offerlam sleept tepels over ruwe harde grond.
Het offerlam bloedt baarmoederwand op droge zandige grond.
Het offerlam is een markt voor tampons.
Het offerlam is lui.
Het offerlam is magisch.
Het offerlam is gewoon een kind van haar tijd.
Het offerlam was hier eerst.
Het offerlam is het onheilige product van media en het agrarisch-industrieel complex.
Het offerlam is zeezoogdier met gezwollen lever vol gif.
Het offerlam in mystieke unie met gras en struik.
Het offerlam verstrikt in visnet.
Het offerlam, wol zonder kern.
Het offerlam, vorm en kleur maar weinig meer.
Het offerlam reflecteert alleen zichzelf.
Het offerlam is warmte.
Het offerlam is puur affect.
Het offerlam is zo
                               ongelooflijk
                                                    zacht.
Maar het offerlam is niet onschuldig.
Het offerlam is opgeblazen kreng in abattoir.
Het offerlam is poetsmedewerker die het lijksap wegspuit.
Het offerlam is bacterie in darm.
Het offerlam is dood vanwege jouw gebrekkig theoretisch kader.
Het offerlam wil, maar wat?
Het offerlam ziet door de bomen het bos niet, en nu ook geen bomen meer.
Het offerlam kan niet meer.
Het offerlam trilt op haar hoefjes.
Het offerlam is nostalgisch naar toekomst.
Het offerlam is geen symbool.
Het offerlam verzet zich tegen jouw kritische lezing.
Het offerlam ontwaakt uit haar droom.
Het offerlam ontwaakt uit ieders droom.
Het offerlam is always-already.
Het offerlam is immanent.
Het offerlam is trauma.
Het offerlam is hopeloos uitgezaaid.
Met geweld is het offerlam vloeibaar gemaakt.
Maar het offerlam will be back.

2020


Offerlam is de derde bundel van Dominque De Groen (1991). Haar zowel poëtische als maatschappijkritische debuut vond ik fascinerend (lees hier). De opvolger, genomineerd voor de Herman de Coninck-prijs (lees hier), teleurstellend, maar de nieuwste gedichten zijn weer heel sterk.






Offerlam is één gedicht in negen hoofdstukken, waarin het Offerlam alle gedaanten aanneemt. De openingsregels:

Niemand wenst het offerlam kwade dingen toe
per se
maar iedereen wil haar zien rillen
gestript in haar volmaakte vacht


Het lam is, zo wordt per hoofdstuk inzichtelijker, alles wat dier en mens in onze samenleving overkomt, meemaakt en veroorzaakt. 

Ook de taal van De Groen is niet eenduidig: het ene moment lyrisch, dan weer nuchter. En bombastisch, maar ook ingetogen. Of hilarisch en dan bewust kitscherig. Maar altijd bijzonder beeldend, associatief, actueel en kritisch. 

Archief 2021