Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een sinds 2016 dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse, maar daarna toch weer iets vakere rubriek met gedichten en gedachten daarover. Vanaf januari 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan drie boeken in voorbereiding. Het levensmotto blijft: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar;
met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 20212020-1 (A t/m K), 2020-2 (L t/m Z), 2019, 20182017 en 2016.

Week 10 - 72. Huub Oosterhuis: Mijn dood, denk ik

zaterdag 13 maart 2021

Ik zal niet galant of vredig
sterven, hand in hand
maar met mijn gezicht naar de muur
als een hond, en geen woord meer.

Geen woede zal het zijn, geen verwijt
jegens wie ook. Maar de oplaaiende
spijt dat het blijkbaar nu moet
midden in de toekomende tijd.

Vergeef mij onder wier ogen
ik lig te schoppen, zo zijn
mijn voeten geschapen – 
ik zal mijn oren met klei

dichtstoppen, om niet mijn eigen
ijdel gejammer te horen.
Ik zal stilte willen, eindelijk zwijgen
en wachten op het zacht kloppen

om dan te zeggen, hoop ik:

hier ben ik, ik wil niet
maar doe maar.

2021


ik tik geen letter op de machine, al mijn gedichten zijn handgeschreven als ouderwetse brieven, meldt de dichter-theoloog. Daarmee is Handgeschreven, de titel van de verzamelbundel, verklaard, maar nog niet de achterliggende gedachte. Die kennen we uit interviews. Wie met de hand schrijft, blijft letterlijk dichter bij zijn hart. En wie met de hand schrijft, heeft de mogelijkheid de t te schrijven in de richting van het kerkelijke symbool †.
Deze dichter-theoloog de slechtste dichter van Nederland? Lees bovenstaand gedicht en je weet al beter!

Archief 2021