Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een sinds 2016 dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse, maar daarna toch weer iets vakere rubriek met gedichten en gedachten daarover. Vanaf januari 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan drie boeken in voorbereiding. Het levensmotto blijft: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar;
met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 20212020-1 (A t/m K), 2020-2 (L t/m Z), 2019, 20182017 en 2016.

Week 9 - 64. Jan Beuving: De begrafenis van...

vrijdag 05 maart 2021

De begrafenis van de waarheid 

[Kijk en luister hier.]


Ik had een schep gekocht om de waarheid te begraven 
dus liep ik in mijn eentje naar haar laatste rustplaats toe 
Maar hoe ik ook bleef spitten, de aarde ging niet open 
De grond was veel te hard en mijn twee handen werden moe 

Dus sleepte ik de kist met moeite naar de haven 
Daar gooide ik de waarheid met een molensteen in zee 
Er kwamen mensen kijken om het zinken te aanschouwen 
Maar de waarheid bleef maar drijven dus we namen haar weer mee 

Toen zochten we naar hout om de waarheid te verbranden 
De menigte werd groter, het vuur werd hoog gestookt 
De vlammen werden heter de hitte onverdraaglijk 
Maar toch werd er geen splinter van de waarheid opgerookt 

Gelukkig was er nog een diepe kloof voorhanden 
De halve wereld stond intussen aan de kant 
te kijken naar de waarheid en hoe die stuk zou vallen 
Maar even later stond ze ongeschonden op de rand 

Toen brak de pleuris uit, het volk begon te muiten 
De sfeer was explosief, het ongenoegen groot 
‘Wie neemt ons in de maling? We worden hier bedrogen!’ 
Ze schreeuwden ‘Het is een complot! De waarheid is niet dood!’ 

Ze openden de kist. De waarheid kwam naar buiten 
Ik keek tevreden toe. Een eindeloze stoet 
van ooit zo boze mensen trok zingend door de straten: 
‘De waarheid is van ons!’ En zo kwam alles toch nog goed 

Zeg griepje voor een virus, tel stemmen tot je scheel ziet 
en weiger vaccinaties of noem het koren kaf 
Ja, lieg uit volle borst en uit vrijuit je mening 
Maar wat je ook beweren mag: de waarheid heeft geen graf

2020


De zes nominaties voor de 2020-editie van de Annie M.G. Schmidt-prijs – de prijs voor het beste theaterlied van het jaar – zijn bekend. Gelukkig is Jan Beuving (tekst en uitvoering) er weer bij – al voor de vierde keer! In 2012 en 2018 won hij; de laatste keer samen met Tom Dicke, die ook nu de muziek componeerde. Andere genomineerden zijn Lisa Loeb, Eva van Manen, Flip Noorman en Rosa da Silva. Die gaan de prijs niet winnen. 
Voor de zesde nominatie tekent Yentl & De Boer, winnaar in 2014 en nu genomineerd met Het is begonnen. Geweldige vondst: de evaluatie (van de minnares) op de aanklacht (van de bedrogene) in Annie M.G. Schmidt eigen lied Het is over. 


Lees hier de originele tekst; zie hier de uitvoering van Jenny Arean (het origineel) en Yentl & De Boer (dat vervolg):


‘t Is begonnen
Hij is van mij
Kwam binnen met een koffer
Zonder dat ie echt iets zei
‘t Is begonnen
Niet meer alleen
Maat 44 naast de deur
Z’n mannengeur
Sinds hij verscheen
Is ‘t begonnen
Hij is van mij

‘t Hoeft niet meer stiekem in de lift
Oh al dat gefrummel in een kast
Nu mag ik hand in hand op straat
En slapen op z’n blote bast
Hij is van mij

Kunnen uit eten
Openbaar
Misschien naar Azië op reis
Stel hem straks voor met ‘da’s mijn man!’
En we gaan eindelijk naar Parijs
Hij is van mij

We mogen vrijuit fantaseren
Als ik de griep krijg blijft hij thuis
Om stukjes fruit voor me te snijden
Zijn soep op mijn fornuis
Hij is van mij
Hij is van mij
Hij is van mij

Nu zit hij naast me op de bank
‘t Is wat onwennig dat dat kan
Op kantoor is hij de baas
Maar hier een doodnormale man
Een beetje roos op z’n schouders
Z’n neus rood van de drank
Dat viel niet op naakt in de kast
Maar des te meer hier op de bank

Z’n doosje pillen op mijn plank
Geen idee wat hij mankeert
Heeft hij problemen met z’n hart?
Zal je net zien gaat het verkeerd
Hij is van mij

En hoe hij ruikt ’s ochtends vroeg
Met de slaap nog in z’n ogen
Dat doet me denken aan m’n vader
Hoe een mond zo uit kan drogen
Hij is van mij
Hij is van mij

Ik weet niet of ik van ‘m hou
Eerst wel
Maar nu het dan ook mag
Zie ik hoe kwetsbaar hij kan zijn
Als ik niet om zijn moppen lach
Ik weet niet wat dat is
Een kapelaan
Steeds weer in de lappenmand
Man je bent gewoon verkouden
Stop die oudemannenzakdoek in je broek
Jezus man trek dan een jas aan als het sneeuwt

Een jaar geleden
Een jaar geleden was het fijn
Toen was het nog geheim
We gingen schuilen voor de sneeuw
En toen opeens waren we alleen
En daar waar niemand ons kon zien
Een kus op mijn mond
Alsof zij niet bestond

Nu zit je afwezig in je stoel
Geef het gewoon aan als er iets is
Ik zie dat je verdrietig bent
Denk je aan haar
Dat je haar mist
Ze is de moeder van je kind
Dat snap ik heus wel hoor, maar poeh
Je hoeft haar niet altijd op te nemen
En als haar slaafje naar haar toe
Je bent van mij

Ze zit in al jouw kleine dingen
Hoe zij vindt dat alles moet
De WC-bril netjes terug
Ik ken niet één man die dat doet

Schrik niet meer wakker in de nacht
Maai niet zo woedend om je heen
Als je haar naam schreeuwt onbedoeld
Voel ik me hopeloos alleen
Als je dat wilt moet je maar terug
Neem ‘m dan mee je rothumeur
Je schoenen en je blote bast
En je mannengeur

Sinds hij verscheen is het begonnen
Maak het nou niet stuk
Hij is van mij


Maar de Annie M.G. Schmidt-prijs is er niet voor de goede-vondsten, maar voor de beste tekst, compositie en uitvoering in het theater: Jan Beuving en Tom Dicke verdienen die te winnen. Ben ik partijdig? Zeer!

Archief 2021