Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een sinds 2016 dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse, maar daarna toch weer iets vakere rubriek met gedichten en gedachten daarover. Vanaf januari 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan drie boeken in voorbereiding. Het levensmotto blijft: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar;
met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2021-1 (A t/m K), 2021-2 (L t/m Z), 2020-1 (A t/m K), 2020-2 (L t/m Z), 2019, 20182017 en 2016.

Week 6 - 40. Peter Holvoet-Hanssen: Carnaval...

dinsdag 09 februari 2021

Carnaval duurt hier een eeuwigheid

dit is geen fabel, de lemmingen in de ravijn
dit is de mens die zich schrap zet, de stemmen van pijn
want het is waar, Sinterklaas leeft al drie miljoen jaar

Goleman, hij steekt zijn neus door de wolken als de
boeg van een schip en dit ziekenhuis is slechts een stip

kijk in de spiegel van Toth goed met Leegte bevriend
rust maar uit, koorddaner, je hebt je vleugels verdiend
vederlicht marmer betaald, als een sneeuwgans verdwaald

kijk door een barst in de muur naar de Tuin Zonder Uur
niemand geboren en niemand verloren dus stop
brand in de Vuurboom, waar ben je beland
                                                                            schrijf het op



SIMON, 16          Alaska.
                           Beren stelen vissen.
                           Mijn brein wil langlaufen

ERAY, 18             Mijn naam is helder als de maan.
                           Mevlana, ik zie de baobab.
                           Noord-Duitsland, zwevende ijsberen
                           maken patronen in zee.
                           Schattige konijnen lopen door Leipzig.
                           Mevlana, de droom van iedereen

MASSIR, 16         Los Angeles.
                           Ik ben een verdwaalde boot.
                                                    - mooi - zuiver - water
                         
                           Bezig
                         
                                      aan een
                                                 
                                                       oneindige weg


2020


Voorin
De wolkendragers meldt Peter Holvoet-Hanssen (Antwerpen, 1960) hoe zijn bundel tot stand is gekomen:
 


solo of i.s.m. oud en jong
(gezond tot ernstig ziek)
en kunstenaars
(met of zonder een beperking);
met input van o.a.
Geertje Vangenechten,
Anna Roza Holvoet,
Pjeroo Roobjee,
Bob Vermerght,
Leendert ‘Leen Pul’ van den Berg †,
Anny Hanssen †,
Maaite Auwerx,
Christine Horman,
& Don Fabulist =
Les Fantômes Bipolaires,
Merve Önder,
dichterscollectief Vrijhaven 
met Kenny Callens
& Ann Cael,
Herman Coenen,
Noëlla Elpers

bijdragen van
Tonnus Oosterhoff,
Delphine Lecompte,
Marco van Dijck,
Marleen de Crée,
Joke van Leeuwen,
Jörg Pyl,
Kurt De Boodt,
Michaël Brijs,
Christoph Bruneel,
Elvis Peeters,
Piet Gerbrandy
en Annemarie Estor

cover:
pastelschilderij van
Ingrid De Ceuleneer



Daarna volgen twee pagina’s met de inhoudsopgave: een los gedicht, gevolgd door de afdelingen Bovenstroom, Onderstroom en Tegenstroom, met daarin gedichten die weer symbolische verwijzingen krijgen naar onder meer groepsgedichten (zoals uit zijn Antwerpse stadsdichtersjaren, van 2010 tot 2012) en aantekeningen. En o ja, achterin staat nog een opgave van de foto, de gravure en de houtsnede die in de bundel verwerkt zijn. Kortom: het duizelt al voordat je aan de dichtbundel van honderd pagina's, die ook nog eens vol staat met prozafragmenten, begonnen bent.






Peter Holvoet-Hanssen debuteerde in 1998 als dichter en publiceerde inmiddels zo’n twintig boeken, solo, maar ook in samenwerkingsverbanden met strandbeeldkunstenaar Theo Jansen, tekenaar Ludwig Lemaire, dichters als Carmien Michels en Maud Vanhauwaert en met zijn dochter Anna Roza Holvoet, die de tweede afdeling van De wolkendragers voorziet van versregels bovenaan de pagina. 

Dat duizelingwekkende karakter ging me al snel tegenstaan. Daarom koos ik voor bovenstaand gedicht, voortgekomen uit een ziekenhuisproject en, met betrekking tot het tweede deel, door Holvoet-Hanssen omschreven als drie interventies van jonge patiënten, oncologische afdeling. Niet de angst voor de dood, maar de hoop op een mooie toekomst spreekt. Simon van 16 wil naar Alaska, Eray van 18 naar Noord-Duitsland en Massir van 16 naar Los Angeles. Alle drie kijken door een barst in de muur naar de Tuin Zonder Uur, zijn bezig aan een oneindige weg.

Archief 2021