Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een sinds 2016 dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse, maar daarna toch weer iets vakere rubriek met gedichten en gedachten daarover. Vanaf januari 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan drie boeken in voorbereiding. Het levensmotto blijft: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar;
met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 20212020-1 (A t/m K), 2020-2 (L t/m Z), 2019, 20182017 en 2016.

Week 0 - 1. Anton Korteweg: De tweestaartige...

vrijdag 01 januari 2021

De tweestaartige Sirene







Een vrouw moet openstaan, maar staat het niet.
Ik wel, ik ben zo open als maar zijn kan,
want trek, perfect in evenwicht, met beide handen
op ooghoogte mijn staarten uit elkaar,
mijn voeten in de lucht, toon zo op volle kracht
mijn ruige kuil. Mijn kut. Mijn grof geschut.

Mijn mond? Die is alleen een dunne grijns.
Wil je mijn ogen zien? Dat gaat niet lukken.
Borsten? Meer iets voor een jong meisje.

Er moet tekeergegaan in mijn ravijn.
Je komt mij niet voorbij. Hier moet je zijn.

2020


Afkomstig uit Een winter vol verhalen.

Laatste van een cyclus van drie gedichten. Titel: Drie gevaarlijke vrouwen. Gebaseerd op sculpturen uit de twaalfde eeuw, die deel uitmaken van het lapidarium van de Domkerk. 

Archief 2021