Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een sinds 2016 dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse, maar daarna toch weer iets vakere rubriek met gedichten en gedachten daarover. Vanaf januari 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan drie boeken in voorbereiding. Het levensmotto blijft: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar;
met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2021-1 (A t/m K), 2021-2 (L t/m Z), 2020-1 (A t/m K), 2020-2 (L t/m Z), 2019, 20182017 en 2016.

Week 47 - 197. Gerrit Komrij: Ik vier mijn apotheose

vrijdag 27 november 2020

het boek

Geknakt ben ik, mijn jas is aangevreten,
Bevingerd werd ik als de goorste slet,
Ik hield de windvlaag tegen in de spleten
En ging met jan en alleman naar bed -

Ik was het materiaal voor exegeten,
Het receptakel van gebed en wet,
Gesel en zachte zalf voor het geweten,
De keizerzetel van het alfabet -

Dit alles ben ik en toch wou ik graag
Nog één keer groentje zijn, een ijdel blaag,
En dan de hand die - wat ik had gekoopt -

Mij van de stapel optilt en mij koopt,
En dan de jongenshand of meisjeshand,
Die in mij bladert, bevend, zonverbrand -

2003


Voor toelichting: lees hier.

Archief 2020