Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse (maar soms toch weer iets vakere) rubriek met gedichten en gedachten daarover. Geschreven vanuit mijn levensmotto: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar;
met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2020-1 (A t/m M), 2020-2 (N t/m Z), 2019, 20182017 en 2016.

Week 39 - 147. [7/7] Marten Toonder: De oude...

zaterdag 03 oktober 2020

De oude stenen

Als kommer door het lommer waart
en welkend uit het bloemblad staart,
dan houden oude stenen trouw de wacht
in de lange, donk’re winternacht.

De wind wordt schraal en kaal de bomen.
Nu gaan de kwade euvels komen
langs de stenen huilend in de koude nachten:
tocht en griep en smartgedachten.

Vol van kwijn, van wee en geestessmart,
in een koude die ’t gevoel verstart
waar ’t einde komt voor alle waan
op de heuvel, waar de stenen staan.

                                        maar

Vraag mij niet wat stenen denken
als de lent’ hun nokken streelt.
Ze zijn te hard om hart te schenken
maar ik let op hun granieten trekken.

’t Is of daar een glimlach speelt.

1997


Gedicht van Marten Toonder, zoals te lezen in Alle poëmen

Op de bedankkaart na het overlijden van Tera de Marez Oyens (1932-1996), Toonders tweede vrouw, stond onderstaand gedichtje. Het bleef buiten die uitgave, want het is waarschijnlijk maar niet zeker dat Toonder het schreef. Wel wordt het geciteerd in de verantwoording bij de gedichten. Ik neem het op, want het trof me.

De lucht, de zucht, de ademstoot,
de klank, de zang, de oermuziek –
dat kan, omdat het leven is, niet dood
maar sterft soms weg –
tot een klank

1996


Lees hier verder over de aanleiding voor deze daggedichten.

Archief 2020