Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse (maar soms toch weer iets vakere) rubriek met gedichten en gedachten daarover. Geschreven vanuit mijn levensmotto: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar;
met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2020-1 (A t/m M), 2020-2 (N t/m Z), 2019, 20182017 en 2016.

Week 39 - 145. Robert Long: Toen hij zei: 'Schat'

donderdag 01 oktober 2020

Toen hij zei: ‘Schat, ik moet nu even met je praten’
nee, toen-ie binnenkwam, toen wist ze 't al: 't is mis
Toen hij maar steeds naar buiten keek
En elke keer haar blik ontweek
wist ze opeens: o god, hij wil me gaan verlaten 

Hij was heel rustig en beheerst, dat kon ze horen
Zonder gestotter en terdege voorbereid
En zij dacht: lul, ik hou van jou
En nou, mijn god, hoe moet dat nou?
Maar ze wist best dat ze hem lang al was verloren 

Hij zei: ‘'t Is beter zo, we kunnen vrienden blijven
Als we weer vrij zijn, knelt de band ook niet meer zo
En na een poos ben ik misschien
dan wel weer blij om je te zien'
maar zij dacht enkel: god, ik haat gescheiden wijven 

Zijn stem ging verder, maar ze hoorde enkel klanken
Zoiets als ‘sleur’, ‘identiteit’ en ‘rolpatroon’
Ze zag hem staan terwijl-ie sprak
z'n handen losjes in z'n zak
welsprekend bezig om haar keurig af te danken 

En toen ie eindelijk gestopt was met betogen
keek ze hem aan en zei vrij toonloos: ‘Geen probleem
Ik had toch ook niet meer zo’n zin’
Ze hield haar tranen dapper in
want tegen hem had zij daarvoor nog nooit gelogen

1979


Als het over het thema van de laatste dagen gaat – de liefdesbreuk en het verdriet om het verliezen van elkaar –, komt vaak dit lied even in mijn hoofd voorbij. Al eerder opgenomen in deze rubriek? Nog nooit iets van Robert Long (pseudoniem van Bob Leverman, 1943-2006), zie ik nu. Daarom de keuze van vandaag. 

In deze opname zie je Erik Vlasblom aan de vleugel. Werkte ook samen met onder anderen Toon Hermans en Seth Gaaikema. En hij was als pianist-arrangeur betrokken bij de hommagevoorstellingen van mijn Koningstheater aan Jan Boerstoel, Hans Dorrestijn, Ed Leeflang, Bram Vermeulen, Ivo de Wijs, Willem Wilmink en vele anderen. Ook de muzikale kerstvoorstelling die ik nu produceer voor Theater aan de Parade (zie hier) maak ik natuurlijk met hem. 

Wordt vervolgd. 

Archief 2020