Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse (maar soms toch weer iets vakere) rubriek met gedichten en gedachten daarover. Geschreven vanuit mijn levensmotto: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019, 20182017 en 2016.

Week 34 - [3/5] Marjoleine de Vos: Dichter ziet koe

dinsdag 25 augustus 2020

Een koe dan, groot van melk en lijf
alleen maar kauwen op het gras
waaraan geen denkwerk of laat staan
een god te pas, slechts stront
en glanzend vel, haar Hera-oog
kan best bestaan met nooit een vraag.

En ziet zij ook de blauwe lucht
de bolle wolk vlak naast de kerk
geniet ze van dat zij als teken haast
de wei stoffeert, voor mij die droomt
te kunnen zijn als zij?

Ons kijken is nooit wijd genoeg
om zo alom te kunnen zijn
dat denken wel verdwijnen moet.
Laat mij daarom dit alles zijn, die koe
die wei, die wolkenlucht boven het dorp
en mij die kijkt erbij.

2008


Vervolg van gisteren.


Afkomstig uit Het waait (2008), haar derde bundel. 






Voor mij gaat haar poëzie altijd daarover: Ons kijken is nooit wijd genoeg om […] alom te kunnen zijn. Dus je keek te ver. Wat je zoekt is hier.

Dat is een regel uit een gedicht uit haar vierde bundel (zie morgen), die niet voor niets deze regels van de Poolse schrijver Wieslaw Mysliwski (1932) als motto kreeg:

Nee, je hoeft nooit meer terug naar dezelfde plek. Eerlijk gezegd bestaat die plek niet meer en zelfs de mogelijkheid om ergens terug te keren bestaat niet.

Voor verdere toelichting: zie hier. 


Wordt vervolgd.

Archief 2020