Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse (maar soms toch weer iets vakere) rubriek met gedichten en gedachten daarover. Geschreven vanuit mijn levensmotto: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019, 20182017 en 2016.

Week 33 - [2/7] Ilja Leonard Pfeijffer: Vrijuit...

maandag 17 augustus 2020

Vrijuit sprekend sonnet 
waarin president Trump zich racistisch uitlaat

Het zwaarbevochten recht vrijuit te spreken 
was voor de dissidente nar bedacht, 
die reden had te vrezen voor de macht, 
niet voor de macht die vrijuit haat wil preken. 

De scherpe tong die flirt met provocatie 
is het prerogatief van filosofen, 
niet van de clown die zich verheven boven 
de denkers acht als leider van de natie. 

De vrijheid toont zich met vervormd gezicht 
als vrijheid zegt dat iedereen de tering 
kan krijgen en geen rekenschap aflegt. 

Met recht van spreken komt de dure plicht 
te luisteren. Een mening vergt fundering. 
Niet al wat men mag zeggen moet gezegd. 

2019


Er bestaat een bibliofiele uitgave van mijn sonnetten voor de krant, die niet verkocht kan worden omdat de hele oplage nog moet worden gesigneerd. Begin maart arriveerden de dozen bij mijn manager in Nederland, ik zou bij hem langsgaan, maar toen kwam het virus. 

Bart Van Aken van de Gentse boekwinkel Paard Van Troje wilde een flinke partij afnemen en toen hij door mijn manager werd gewezen op het probleem, stelde hij een ongebruikelijke oplossing voor. Na een reis van drie dagen is hij gisteren met de cineaste en zijn aanstaande vrouw Ellen Vermeulen in een auto volgeladen met de volledige oplage van de sonnetten plus tien dozen Grand Hotel Europa aangekomen in Genua.



Dat schreef Ilja Leonard Pfeijffer op 13 juni in zijn In Genua-rubriek in NRC-Handelsblad. Inmiddels is Paard van Troje de lage landen weer binnengereden. Met bij zich die fraaie uitgave van Pfeijffers actualiteitssonnetten, zoals die het afgelopen jaar tweewekelijks verschenen in de Boekenbijlage van NRC-Handelsblad. De afgelopen week kreeg ik mijn exemplaar aangereikt.

De afbeelding ervan was hier al te zien en ook nam ik er al twee gedichten uit op: Sonnet in een verkochte taal (27 februari 2019) en Sonnet van de nieuwe zomers (31 juli 2019). Ook het bovenstaande, van 17 juli 2019, staat in deze bundel. Het onderwerp ervan – racisme in de VS – stond onlangs opnieuw centraal, namelijk op 3 juni. Ik plaats het gedicht hieronder, want voor de bibliofiele uitgave met alle sonnetten van 2020 moeten we geduld hebben tot volgend jaar. Het is het wachten meer dan waard.


Vermoord sonnet
waarin George Floyd door politiegeweld om het leven komt

Ik kan van het verpaft, verwaand gewicht 
van blank en eigenmachtig welvaartsspek 
dat met zijn knie gezag drukt in mijn nek 
niet ademen. Ik word met mijn gezicht 

op asfalt in de goot gedrukt, waar ik 
naar zijn historisch oordeel hoor. Hij houdt 
zijn vuist minachtend in zijn zak. Hij snauwt 
me af. Zijn knie maakt mij tot slaaf. Ik stik. 

We heten allemaal George Floyd zolang 
historisch onrecht het verschiet dicteert 
en haat zich aan de feiten blijft onttrekken. 

Wie ons regeren wil, maakt ons eerst bang
en als de angst ons perspectief regeert, 
zet hij in onze naam zijn knie in nekken. 

2020

Archief 2020