Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse (maar soms toch weer iets vakere) rubriek met gedichten en gedachten daarover. Geschreven vanuit mijn levensmotto: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019, 20182017 en 2016.

Week 33 - [1/7] Erick Kila: Twee figuren

zondag 16 augustus 2020

Iemand maakt een gebaar
iemand die er niet is
iemand die er niet is zwijgt
jij ziet het en denkt aan
iets in het diepe van
tijd

laat de woorden 
ze doen toch niet wat je wilt
het decor is het begin van een gedachte
geen regie, geen einde
de bomen wachten

het is een verhaal van zwijgen
het maanlicht gaat eraan voorbij
het onbekende dier
de wind van de bladeren
ze weten – het is een verhaal

kijk
twee figuren
verlost van herinnering
alleen dat

2020


Erick Kila (Den Haag, 1954) was leraar en criticus bij de Haagsche Courant en is, sinds 1984, schrijver. Van romans, gedichten, jeugdboeken, theaterteksten en journalistieke bijdragen. 
Bovenstaand gedicht komt uit zijn nieuwste bundel, getiteld Syllaben van verdwijn en is geschreven voor Dichter bij Beeld 2018, een uitgave van het Antwerpse Middelheimmuseum met zijn imposante beeldentuinen. Hij schreef Twee figuren bij Two figuren for Middelheim (1993), de overbekende beelden van de Spaanse beeldhouwer Juan Munoz (1953-2001).




Ook Bij een foto is gebaseerd op beeld: een foto van Kila’s grootmoeder Louisa Kokee, geboren 22 juni 1893. Het is de foto, waarschijnlijk eind 1894 gemaakt, die het voorplat van de bundel siert.




Bij een foto

de werkelijkheid duurt niet langer
dan een seconde
de foto is een onbestaan,
een schemering, je kunt niets
tussen dag en nacht
neem het beeld in je op maar
bedenk het echte
de werkelijkheid is een plan
stilstaan in zonlicht
bewegen naar dromen van herinnering


1894

decor: ooit
meisje ingepakt voor reis
mijn grootmoeder
de verte, koets ratelend in winterkou
ijsbloem alles bleekheid
ik ben er deel van
klein hart, handen in een mof
vermoeden, ogen vol
voorgoed


weer 1894

tijd ontleden
schaduwwoorden schakelbeelden
aangeraakt iets
het werkelijke in eeuwig
gezichtje kijkt
lichtjaar ver

Archief 2020