Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse (maar soms toch weer iets vakere) rubriek met gedichten en gedachten daarover. Geschreven vanuit mijn levensmotto: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019, 20182017 en 2016.

Week 32 - [6/7] Herman Leenders: Yamen

vrijdag 14 augustus 2020

zo tweemaal niets een jongensfiets 
een blikje een pad een vlieg 
een lach een woord een kinderlied 
een stuur een bel een verbogen frame 

zo kanariegeel 
onder een grauwe brandstoftank 
op grijs beton achter een zwarte band 
ik hoor het schreeuwen dat geel

harder dan kogels en bommen 
het schreeuwt zijn moeder zijn broers 
en zussen in duizend stukken

puin dat niet te ruimen valt 
waarvoor je niet kunt vluchten 
naar een veiliger land

2020


We blijven bij de cyclus met gedichten die Herman Leenders schreef als stadsdichter van Brugge en sluiten daarmee af. Het bovenstaande gedicht schreef Leenders naar aanleiding van de dood van de zesjarige kleuter Yamen Shelleh, die op 22 februari 2017, toen hij wilde oversteken op het zebrapad voor de schoolpoort, werd aangereden door een vrachtwagen. Wat een tragiek, want het gezin vluchtte uit Syrië nadat Yamens vader er was vermoord; het woonde pas vier maanden in België.










Het onderstaande gedicht is geschreven bij de dood van de stadsdichter van Brugge in 2015, die door Herman Leenders werd opgevolgd: Marcus Cumberlege (1948-2018). Leenders las zijn In Memoriam voor tijdens de uitvaartdienst in de Heilige Magdalenakerk, uiteraard in Brugge (zie foto's).


Dear Marcus

ik haast mij om je te schrijven
dat de straten je hard missen
de Garenmarkt en Wollestraat
hebben dichters nodig die spinnen
vuilnisbakken willen jouw
lessenaar en katheder zijn
waar is de straatveger waar de padvinder
met zijn muts van gebreide wolken
wie zal woorden oppikken
beelden zien praten
de keikoppen sussen
wie zal de Reien doorgronden
hen zien dampen en rimpelen
als een oud geworden spiegelbeeld
wie zal de bomen omarmen
luisteren naar hun sappen
de paarden voorbij zien draven
en denken aan zijn begrafenis

wie anders dan jij, Marcus?

Archief 2020