Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse (maar soms toch weer iets vakere) rubriek met gedichten en gedachten daarover. Geschreven vanuit mijn levensmotto: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar;
met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2020-1 (A t/m M), 2020-2 (N t/m Z), 2019, 20182017 en 2016.

Week 29 - 81. [5/7] Willem van Toorn: Tussen wolken...

donderdag 23 juli 2020

Tussen wolken en aarde de tekens

Tussen wolken en aarde de tekens: 
dit waren wij, zijn wij. Kijk maar, 
wij graven land uit het water, 
stapelen stenen tot torens, 
onze blik laat geen ruimte met rust.

Aan de rafelige rand van ons blikveld
raakt het oog nog vluchtig verleden:
het scheve hek, de vergeten
wan in de graanschuur, het muntgeld
met het scheepswrak mee opgegraven,
de gebroken boog van de brug.

Wij zijn hier maar even, een onrust
die tast in de stilte naar taal,
een wit om angst te beheersen.
Lees maar. Wij hebben bestaan.

1997


Marjoleine de Vos: Misschien zouden we op de lagere school ook nog een ander soort leesles moeten krijgen, landschapleesles. Of misschien zou iedereen om te beginnen een gedicht van Willem van Toorn uit zijn hoofd moeten leren, waarin hij aan het landschap het menselijk bestaan ziet…

Voor toelichting: lees hier.

Archief 2020