Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse (maar soms toch weer iets vakere) rubriek met gedichten en gedachten daarover. Geschreven vanuit mijn levensmotto: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019, 20182017 en 2016.

Week 20 - [2/4] Tsead Bruinja: De dood is geen...

maandag 18 mei 2020

de dood is geen meester uit duitsland

de amerikanen leerden het van de japanners
en de japanners kopieerden het van ons
wij hadden het op onze beurt van de chinezen
of van de spanjaarden afgekeken

je windt een doek om iemands hoofd
verzadigt hem herhaaldelijk met water
zodat hij of zij wel in moet slikken
en vlot krijg je antwoord op al je vragen

voordat ze een naïeve romantica was
die haar brieven met sieg heil ondertekende
had schoonheid haar eigen gezicht
al ruimschoots verbrand

sindsdien proberen wij een fik te blussen
en proberen zij het vuurtje
aan te laten wakkeren

we gooien er een concert tegenaan
laten helikopters met loodzware olijftakken overvliegen
die met messcherpe rotorbladen de ruime graven
in de wolken
net niet raken

gisteren rolde er geen fust over de rubberen matten
van het ingezakte malieveld

vonden wij tussen uitslagen uitvaarten en grafieken
tijd om ons te verdiepen

rust om elkaar in de ogen te kijken
en na te denken over wat we zo krampachtig
en armetierig in stand willen houden

of wat we na 75 jaar eigenlijk
hebben te vieren

2020


Na Trouw (lees hier) zet ook NRC-Handelsblad voorpaginapoëzie in om haar woorden kracht bij te zetten. Bovenstaand gedicht schreef Tsead Bruinja, Dichter des Vaderlands, ter gelegenheid van Bevrijdingsdag


Tsead Bruinja. Beeld: Tessa Posthuma de Boer



Op diezelfde vijfde mei liepen we ’s ochtends in de Brabantse Biesbosch over het Jantjespad en stonden weer even stil bij het plakkaat met de vier-seizoenengedichten die Amy van Beem, Piet Hartman, Marcel Vaandrager en Tsead Bruinja in 2016 schreven naar aanleiding van hun bezoek aan dit pad en deze plek.





Ik dacht: laat ik mijn lezers zijn winterbijdrage niet onthouden. Twee keer Bruinja op een dag is geen straf.

wie vliegt er aan kop?

ganzen rouwen wanneer hun partner sterft
zij blijven bij hun zieke jongen
als het winter wordt en de groep vertrekt
kijken ze de vlucht na

ganzen bouwen ieder jaar verder
ieder jaar verbeteren ze hetzelfde nest
met schors takken en dons snavelvers
uit eigen borst

ik ben een huismus
van eenenveertig zomers
sleep de winter

in dit huis nest ei
waarin wij wonen 
zijn we kinderen zonder kinderen
die door elkaar leven

ganzen rouwen wanneer hun partner sterft

Archief 2020