Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 47 - 334. Asha Karami: De stad waar ik...

zaterdag 30 november 2019

de stad waar ik geboren ben is groot

welkom bij het begin van mijn leven
gisternacht nog eens nagedacht
iets moois weinig zuivers
ik zie mezelf de oorlog niet winnen

een vriend op wie ik wachtte kwam niet
ik heb het nooit moeilijk gevonden
met hem over zijn vader te praten
hij kon altijd goed brieven schrijven
hij werd ontslagen nadat hij vier keer
dronken op zijn werk verscheen
ik ben zijn naam vergeten

er lopen mensen op straat
de hond die vorige week een kind
doodbeet loopt op straat
er zit geen melk in de koffie
voor de deur staan vijf mensen
er is niemand in dit huis

de man over wie ik gedroomd heb was beeldschoon
de man aan wie ik het vroeg wist het niet
de man die het wist stond te praten
de man met wie ik stond te praten was mijn vader

ik woon al lang in nederland
ik woon in nederland
ik woon er al lang
ik woon al lang hier
ik woon al lang daar

loop niet alleen na het vallen van de avond
ga niet in op het aanbod van een vriendelijke vreemde
het beste is iedereen te negeren die in nood lijkt
ga ervan uit dat iemand die probeert je te engageren
niets goeds heeft gedaan

ik probeer op tijd te komen
schrijf die brief maar vriend

2019


Asha Karami leerde in haar eerste zeven levensjaren vier talen; geen van alle beschouwt ze als haar moedertaal. Ze veranderde reeds drie keer van naam en ook haar geboortedatum is een complex verhaal. Haar poëzie is verkennend, open, intuïtief, zoekend, onderzoekend. 
 



Aldus de eerste alinea van de flaptekst van haar debuutbundel, getiteld Godface. Dat klinkt intrigerend. Net zoals de erbij geplaatste foto dat is, want daarbij denk je niet aan een jonge vrouw van nu, maar aan acht- en negentiende eeuwse auteurs als Jane Austen en Emily Brontë. 



Foto: Hellen van Meene

De bundel bevat vijf afdelingen met titels die naar gebieden en gebouwen in Taiwan lijken te verwijzen. Komt zij daarvandaan? In de verantwoording staat over bovenstaand gedicht: voor dit gedicht zijn (soms gemodificeerde) citaten gebruikt uit een in eigen beheer uitgegeven Perzisch-Nederlands woordenboek door dr. Zarrinkelk. Komt zij uit Iran? Daar lijkt het meer op als je nog eens naar bovenstaande foto kijkt en zeker als je een ander beeld van haar ziet:




Genoeg te raden over. Nieuwsgierig maakt ook de eerste zin van het vervolg van de flaptekst:

Karami werkt, naast het schrijven, als jeugdarts, yogadocent en ringarts bij vechtsportgala's. 


Veel meer weten we niet van haar. Nou ja, dat zij studeerde aan de Schrijversvakschool, sinds 2017 veelvuldig publiceert in literaire tijdschriften en zich
Poetryslammer noemt. Zij werd in 2019 tweede op het NK Poetry Slam. Karami, in een interview: Er zou trouwens wel een interessante analyse te maken zijn over de twee soorten poetryslammers: de dichters, die het ook op papier goed (willen) doen en de spoken word-artiesten, voor wie de uitvoering het meest essentiële onderdeel is van de kunst. Ik vind het soms niet passend dat deze twee groepen tegenover elkaar staan omdat het om twee verschillende kwaliteiten gaat. Juryleden lijken het hier ook moeilijk mee te hebben. Een oplossing weet ik trouwens niet, ook omdat de grens tussen de twee niet scherp te trekken is. Ik kan van beide vormen trouwens genieten.

Motto van Godface: Ik ga niet op zoek naar iets dat niet op zoek is naar mij. Dus lezer…


Wordt vervolgd. 

Archief 2019