Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

Met ingang van 1 januari 2020 schrijf ik niet meer dagelijks,
maar wekelijks en laat ik de nummering weer los.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 47 - 331. Myrte Leffring: Het boek

woensdag 27 november 2019

Ze kijkt naar me. Ze nadert
behoedzaam, als een kat. Ze
pakt me op, aait mijn rug en
kaft. Ze sluit haar ogen, ruikt,
terloops, verlegen.
Ik open mij, laat me openvallen
voor haar zachte blik en houd
de adem in. Ze schrikt: de eerste
zin explodeert als een granaat
in haar gezicht.

Ze doet mij dicht en slikt.
Ik zweef langs kasten, planken
en word neergelegd. Ruw trekt iemand
de sticker van mijn achterflap. Of
ik een cadeautje ben? Ze zegt
onhoorbaar ‘ja’, ze lijkt zich
licht te schamen. Met een blos pakt ze
mij, strak ingepakt, aan uit vreemde
handen. Neemt mij mee naar huis,
een huis met glas-in-lood, een bank
en hoge ramen.
Nu zijn we samen, ik ben van haar
en geef mij prijs. Langzaam leest zij
mijn verhaal en zucht. De lucht kleurt
grijs, ik voel haar koele huid. We treuren
tot het donker is. Zij heeft mij uit.

2019


Voor toelichting: lees hier. 
Voor vervolg: lees hier.

Archief 2019