Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 43 - 302. Rosa Schogt: Slaapliedje voor....

dinsdag 29 oktober 2019

Vervolg van gisteren.





Foto: Edwin Dillen



Slaapliedje voor een klein meisje


Lief meisje meizelijntje poppetje 
Je huilt we halen je eruit wat ben je wakker 
Stil stil het is nog vroeg ga nu maar liggen 
Ga nu maar liggen hier tussen ons in 
Je vader slaapt alweer zo moe van deze nacht 
We hebben heel de wereld al gezien 

Lief meisje meizelijntje poppetje 
Je wil niet slapen goed kruip dan maar rond 
Het spijt me ik weet ook niet waar je speentje is 
Ik kan wel even kijken op de grond 
Je vader is een dier een beest zo prachtig 
En jij bent net zo mooi zo fijn zo zacht 

Lief meisje meizelijntje poppetje 
Je zegt nog niks je kan nog nauwelijks praten 
Mijn mond mijn hoofd is leger dan ik dacht 
Er waren minder grenzen geen bedenking 
Je vader is weer wakker ziet je spelen 
Ziet dat je bezig bent hervindt zijn weg naar mij 

Lief meisje meizelijntje poppetje 
Je vragen die zijn allemaal gesteld 
Ik weet niet wie ik ben wat ik verwachtte 
Ik kwam hier heus niet enkel voor de koffie 
Je vader had natuurlijk groot gelijk 
Voor enkel koffie ga je niet je benen scheren 

Lief meisje meizelijntje poppetje 
Je moeder die is ergens naar een cursus 
Ze komt vanzelf weer terug na een paar dagen 
Dan ben ik al weer weg maak je geen zorgen 
Je vader wil me enkel deze nacht 
Ik wou dat ik zo weinig wist als jij 

2019


Een moeder troost met de vader hun kind. Nou ja, dat denken we drie strofen. Weliswaar lezen we: je vader slaapt alweer zo moe van deze nacht, we hebben heel de wereld al gezien. maar oké, laat me de hele wereld zien, kreunde je geil, want je vader is [...] een beest en is weer wakker en [...] hervindt zijn weg naar mij.

Prachtig toch: samen een kind gekregen en als het er is, wint de lichamelijke lust het nog altijd van de ouderlijke last. Of nee: Ik kwam hier heus niet enkel voor de koffie. Dat geeft te denken.
Je vader had natuurlijk groot gelijk. Voor enkel koffie ga je niet je benen scheren. Je vader is opeens alléén de vader en de dichteres is niet de moeder, want die is ergens naar een cursus. Ze komt vanzelf weer terug na een paar dagen. Dan ben ik al weer weg maak je geen zorgen. Je vader wil me enkel deze nacht.

Hoe erg kan overspel zijn als je beseft dat de minnares van je man niet alleen hem, maar ook jullie kind van jou nam?


Morgen verder. 

Archief 2019