Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 39 - 274. Ramses Shaffy: Er was een jongetje

dinsdag 01 oktober 2019

[Beluister hier.]

Er was een jongetje
Dat schommelde in de wind
Zijn verdriet was met de vogels weggevlogen
De ondergaande zon bescheen zijn ongerijmd geluk
En daarom heeft hij zulke mooie ogen

1972


Ramses Shaffy: Op een avond, kort nadat ik afscheid had genomen van mijn moeder, was ik in mijn eentje in de tuin van het kindertehuis in Zeist. Ik schommelde in de ondergaande zon en ik had een onmetelijk groot geluksgevoel. Het verbaast me nog steeds waarom ik toen zo gelukkig was. Ik schommelde alleen maar, meer niet. Ik denk dat het een verlicht moment geweest moet zijn.”

Voor toelichting: lees hier.

Archief 2019