Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse (maar soms toch weer iets vakere) rubriek met gedichten en gedachten daarover. Geschreven vanuit mijn levensmotto: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019, 20182017 en 2016.

Week 32 - 226. Jan-Willem Anker: Sluipt doodsangst...

woensdag 14 augustus 2019

Sluipt doodsangst weer
je safespace in? Rustig maar, hij blijft
nooit plakken, knip het lampje
op de nachtkast aan en weg is hij,
vluchtige bezoeker die boe
zegt en giechelend verdwijnt, je achterlaat
met akelige rictus op je gezicht.
Doodsangst is een nachtwezen.
Hij houdt van het donker, ik bedoel
gebrek aan verlichting, en komt
op kousenvoeten aangeslopen als je moe bent,
je gedachten met je op de loop gaan,
halfduister je bewustzijn omgooit.
Laat hem maar komen, je bent hem
levenslang de baas, al weet je niet hoe
hem weg te houden als het zover is.
Wat dan nog? Genoeg te doen! In de kast
wacht Les Thibault op je, alle delen.

2019


Ik kende de dichter (Rotterdam, 1978) nog niet, terwijl hij toch al debuteerde in 2005 en er daarna nog drie poëziebundels, maar ook vier romans van hem verschenen. Enkele daarvan rond ‘zware onderwerpen’ als het klimaatprobleem en de sociale problematiek in Amsterdam-Noord.





Die thema’s komen ook in Ware aard aan de orde. Ik kies vandaag en morgen voor juist de meer persoonlijke gedichten, zoals hierboven met doodangst en hierna vol liefdesangst.

Archief 2019