Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 32 - 223. Wietske Loebis: Omdat ik niet...

zondag 11 augustus 2019

Omdat ik niet wou weten

Gewoon
Omdat ik niet wou weten hoe het met je ging
Alleen om deze reden kwam ik in de zoekmachine
En voerde daar je naam in, als vanzelf, en plotseling
Ontrolde zich op mijn naïeve beeldscherm een lawine
Jij, op hardloopschoenen in de dauw
Jij, bij feestjes smaakvol staan te wezen
Jij, met een dolfijn op Curacao
Jij, met tent en hond in de Vogezen
Dat borsthaar uit dat overhemd, dat losjes openhing
En dat omdat ik niet wou weten hoe het met je ging

Gewoon 
Omdat ik niet wou weten, zocht ik jou eens op
Het netwerk kwam tot bloei en wist je overal te vinden
Gelukkiger dan ooit zag ik je in een notendop
Ik keek niet: wie niet kijkt, die kan zich niet laten verblinden
Jij, met studievrienden op terras
Jij, aan een stuk door het glas geheven
Jij, vroeg onderweg met sportschooltas
Jij, mij nergens missend in je leven
Dineren in een Frans kasteeltje op een heuveltop
En dat, omdat ik niet wou weten, ach man, lazer op

Gewoon
Omdat ik niet
Alleen
Omdat ik niet
Misschien
Omdat ik niet


Ik zocht je en ik vond je in de avondschemering
Gewoon
Omdat ik niet wou weten hoe het met je ging

2018




Wietske Loebis (Leiden, 1974) stuurde mij ruim tien jaar geleden haar debuutbundel op:




Dit nadat zij in mijn Koningstheater op bezoek was geweest. En ook voegde ze de cd toe met liedjes die zij schreef voor het VARA-radioprogramma
Vroege vogels:
 



Daarna heb ik niets meer van of over haar vernomen. Maar... er is nieuws. Ik las het persbericht waarin zij meldt dat zij ruim tien jaar later nog steeds liedteksten schrijft die op zoek zijn naar muziek en zang. Wekelijks post zij nieuwe teksten op
Facebook, Instagram en LinkedIn in de hoop dat muzikanten en zangers er, net zoals in het verleden Margriet Eshuijs, Johan Hoogeboom en Jan Rot, een lied van maken. Recent gingen Jenny Arean, Mylou Frencken, Youp van 't Hek, wederom Johan Hoogeboom en anderen met haar teksten aan de slag. Ook Lucretia van der Vloot, die bovenstaand lied, op muziek van Johan Hoogeboom, zingt op het album bij de liedbundel die op 1 september verschijnt. Ik kan niet wachten.

Voor meer informatie: lees hier.

Archief 2019