Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 29 - 207. Alex Roeka: Donderdagavond

vrijdag 26 juli 2019

De kamer
slechts door een kleine schemerlamp verlicht,
het kalme razen
van de snelweg achter de bomen,
het schilderij met de voorbijgangers
en de straatmuzikant,
de oude fotoalbums in de la van het dressoir,
waar ook het zilver lag,
dat door de schoonmaakster is gestolen,
maar er nu niet meer toe doet.

Het volle waterglas, de ongeopende post,
het mystieke schijnsel van de straatlantarens
op het licht besneeuwde gazon,
haar glimmende schoenen
onder de kapstok met de jas,
de gedempte stemmen op de gang,
een telefoon die overgaat en niet wordt opgenomen,
de gouden ring, die is afgedaan en op tafel gelegd
naast het gebed, dat onleesbaar is neergeschreven
en halfweg afgebroken, de radio
door de verpleging op de concertzender gezet.

En in de hoek van de kamer
moeder, die met de ijzeren regelmaat
van haar diepe, woeste ademhaling
als een hond ligt te sterven.

2019


Voor toelichting: lees hier.

Archief 2019