Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 15 - 110. Victor Vroomkoning: Bidprentje

zaterdag 20 april 2019

Wij dragen een rouwrand, wij zijn ont-
komen aan de schrik van ons vaderland.
Onze kelen doen pijn van het zwijgen,
van de nieuwe taal onze oren.

Wij blijven bijeen want buiten ons
bestaan wij niet. Wij zijn een gat
in de tijd, drie stille levens die tegen
het rumoer van vreemde buren aanleunen.

Wij oefenen aardappeletersgezichten.
Morgen leren wij fietsen in het land
van Van Gogh. Als er een regenboog
staat, klimmen wij misschien de hemel in.

2005


Bidprentje is op verzoek geschreven bij een foto van Theodora Kotsi. Dat is deze:



Bijna tachtig jaar schreef ik een jaar geleden toen Gebroken wit uit kwam, zijn laatste bundel. Nu is Victor Vroomkoning tachtig en ter gelegenheid daarvan verscheen Tachtig. Zijn mooiste gedichten. Met chronologisch geordend werk – helaas zonder bronvermelding – van zijn debuut, in 1983, tot en met die laatste bundel, uit 2018. 35 jaar dichterschap dus.

Bidprentje verscheen in Reislust (2008),
maar die bronvermelding ontbreekt in Tachtig 


Vroomkoning is een anekdotische dichter van de meest aangename soort. Ik lees hem heel erg graag. 
Een bundel die voor één dag bedoeld is, maar te mooi is om nu al los te laten, schreef ik vorig jaar. Dat geldt natuurlijk nog meer voor zijn mooiste gedichten.

Archief 2019