Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 13 - 93. Cornelis Vreeswijk: Cecilia Lind (2)

woensdag 03 april 2019

Vervolg van gisteren.


Midzomernacht - waait muziek over 't gras
En de maan schijnt zo helder als was hij van glas
Zie hoe Frederik Åkare een hand voor zich wint
De hand van de mooie Cecilia Lind
 
Zie ze dansen, haar ogen zijn dicht
Frederik kijkt naar haar lieve gezicht
Hij leidt en zij volgt, zo licht als de wind
Zeg eens, wat bloos je, Cecilia Lind
 
Bloos je om wat Frederik Åkare zei
“Je ruikt naar de zomer, toe, kom dichterbij
Je hebt met je welvende schoonheid verblind
Wat ben je toch prachtig, Cecilia Lind”
 
Maar de dans komt ten einde, waar gaan ze nou heen
Hij brengt haar naar huis, want ze durft niet alleen
Nog één dans, voor het hek, op het grind
“Nu wil ik een kus!” zegt Cecilia Lind
 
Pas op Frederik Åkare, je bent al te oud
Cecilia is nog maar een kind, welbeschouwd
Nog nimmer gekust en nog nimmer bemind
“Ik ben allang zestien” zegt Cecilia Lind
 
De sterren die zwerven en de nacht maakt een sprong
Ja Frederik is oud, zijn hart voelt zo jong
Ja Frederik is oud, maar liefde maakt blind
“Kus me nog een keer”, zegt Cecilia Lind

1964

Archief 2019