Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 11 - 77. Marijke Boon: Man aan zee

maandag 18 maart 2019

1.

Ik zag een man die niet kon zwemmen

En even later zag ik hem niet meer.


2.

Ik sprak een man die niet kon zwemmen
en in zijn ogen lag de weidsheid van de zee.
Als hij ging varen en hij vroeg me mee,
zou ik de eerste zijn om daarmee in te stemmen.

Hij vroeg het niet, ja, wat ik wilde drinken.
‘Zout water’ dacht ik maar ik zei ‘Spa blauw,
ik duik er zo nog even in, met jou?’
Maar hij zei dat hij dan onmiddellijk zou zinken.

Een man die niet kan… nee, dat kon toch niet!
Hij kon gewoon wel praten, lezen, schrijven, 
maar zou beslist niet blijven drijven
wanneer je hem, zoals hij plastisch zei, ‘te water liet’.

Geen nood, geen ramp, geen hinder.
ik leer hem nu de schoolslag en de vlinder-.


3.

Ik zag drie mannen kijken naar de zee
het was een schilderij.

De zee bleef liggen
één man staan twee liepen weg.

Eén van de mannen keek mij aan en zei
mooi mooi mooi.

2013-2018


Voor toelichting: lees hier.

Archief 2019