Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is
Carol Ann Duffy

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Nieuw is dat de dagen vanaf 1 januari 2019 zijn genummerd; op 31 december kom ik uit op 365.

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende.
Met de links hierna ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 7 - 48. Roberta Petzoldt: Poot gebroken

zondag 17 februari 2019

Ik heb je gemist toen iemand me liefhad vandaag.
Ik voelde de handen van een vrouw zich om mijn hoofd vouwen
voelde haar hart me liefdevol toebonzen
met pijn liet ik me koesteren.

Ik heb je gezien vandaag
in sluimerstand verscheen een slideshow van jouw lach. 
Toen foto’s nog van korrels werden gemaakt
kon je kiezen
vandaag trekt stroom ongewenste lades open.

Ik werd wakker met het verdriet van mijn broer
zijn schokken in mijn schoot
Wij de spinnen, gesneuveld in de schoonmaak.

Bonenstaak die in het duister naar de hemel is gegroeid
het asfalt heeft opengebarsten.

Ik heb je gemist toen ik mijn nieuwe man
naar onze oude wereld liet kijken.

Hij trok me omhoog om met hem te dansen
maar beweging deed pijn
en ik voelde de leegte van een toekomst
zonder jou geschreven.

Ik heb je gemist toen ik in het gras liep
het gras dat over de aarde groeit.
De aarde waar geen mens bezit
waar mensen weer kinderen zijn
van de bomen die op hen neerkijken.

Zaden besloten in de permafrost
bloemen kapotgevroren.

Ik heb je sporen gewist
en alle tijd die jouw afwezigheid gaf
met uitroeptekens gevuld.

2019

Gisteren een fragment, nu het volledige gedicht.  



Een nieuwe poëziedebutant […] die zowel aansluiting vindt bij andere Nederlandse dichters als een volstrekt nieuw pad weet te volgen, citeerde ik uit het persbericht. Bij dit gedicht aansluiting bij Lodeizen (lees hier), vind ik, maar ook geheel zichzelf. Heel mooie debuutbundel.

Archief 2019