Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 2 - 18. Guus Luijters: Wachten

vrijdag 18 januari 2019

Vervolg van hier, want ik vond de vertaling [*]:


Links de snelweg af
en de heuvel naar beneden.
Dan nog een keer links.
Links aanhouden. De weg
maakt dan een Y. Weer linksaf.
Aan de linkerkant is een kreek.
Rechtdoor gaan. Vlak voor
de weg stopt, is er
een andere weg. Neem die
en geen andere. Anders
zal je leven voorgoed geruïneerd 
zijn. Er staat een blokhut
met een vervallen dak, links.
Dat huis is het niet. Het is
het volgende huis, net over
een helling. Het huis
waar de bomen vol fruit
zijn. Waar flox, forsythia
en goudsbloem groeien. Het is
het huis waar de vrouw
in de deuropening staat
met zon in haar haar. Die ene
die al die tijd
heeft gewacht.
Die vrouw die van je houdt.
Die zeggen mag:
‘Waar bleef je?’ 

1989


[*]
Afkomstig uit deze bundel:




Archief 2019