Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover. Geschreven vanuit mijn levensmotto: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019, 20182017 en 2016.

Week 49 - Rob Chrispijn: Hoe dikwijls

vrijdag 14 december 2018

Beluister hier: Herman van Veen, live in Carré, 1979;
Beluister hier: Mathilde Santing, live Gala van het Nederlandse lied, 2002


Rob Chrispijn


Hoe dikwijls stond ik op het punt van breken 
en brak ik zonder het zelf te weten 
beloften die ik ongemerkt gemaakt heb 
door heel vriendelijk onduidelijk te zijn. 

Hoe dikwijls stond ik op het punt van weggaan, 
maar bleef ik om niemand voor het hoofd te stoten 
en heb ik mezelf stilzwijgend opgesloten 
achter een plaatselijk angstvallig rookgordijn. 

Wijs me waar de toetsen zitten, dan speel ik iets voor jou 
zonder erbij na te denken waarom ik van je houd. 
Wijs me waar de toetsen zitten en schuif de hele boel 
opzij, dan kan ik eindelijk zeggen wat ik voor je voel. 

Hoe dikwijls stond ik op het punt de waarheid 
of wat daarvoor doorgaat te vertellen, 
maar hield ik me in, omdat ik bang was 
voor de gevolgen van en wat men zeggen zou. 

Hoe dikwijls stond ik op het punt te leren, 
te leren leven met een gebrek aan zelfvertrouwen, 
waardoor ik met iedereen rekening bleef houden 
tot ik zelf niet goed meer wist wat ik nou wou. 

1977


Pas één keer eerder nam ik in deze rubriek een tekst op van Rob Chrispijn (lees hier). Ook dit lied staat, in vertaling, op de cd van Jannemien Cnossen (lees hier). 

Archief 2018