Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse (maar soms toch weer iets vakere) rubriek met gedichten en gedachten daarover. Geschreven vanuit mijn levensmotto: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019, 20182017 en 2016.

Week 49 - Hans Lodeizen: Weet je nog?

donderdag 13 december 2018




Weet je nog…? Toen de wind de bomen 
Tergde en hen de mantels van het lichaam trok.
Dat wij samen - de regen kletterde bij stromen –   
Schuilden onder ’t loof, en jij zó schrok

Toen ik je zei dat dit het eind was, en voorgoed 
Onze wegen voortaan zouden scheiden. 
‘Mijn arme kind, 't is droevig maar het moet; 
Beter is het heen te gaan.’ Ik zweeg en jij schreide.
 
Weet je nog? Toen mijn hand de jouwe 
Zachtjes drukte, omdat jij spoedig zou zien 
Dat ik niet de beste was. ‘Zo zijn de vrouwen!’
En dat jij door je tranen lachte en zei ‘Misschien...’

Nu is het herfst opnieuw en regen, maar alleen 
Schuil ik onder ‘t lover, denk aan jou – en ween…

1944



Voor toelichting: lees hier.


Archief 2018