Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse (maar soms toch weer iets vakere) rubriek met gedichten en gedachten daarover. Geschreven vanuit mijn levensmotto: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019, 20182017 en 2016.

Week 41 - Frans Budé: I.M. Menno Wigman (1966-2018)

dinsdag 16 oktober 2018

Terwijl dit jaar de hazelaar vroeger bloeit
dan ooit, ga je bij ons weg. Alsof je weet
wat nu te pronken staat is morgen al geknakt.
Je wist waar de dood woonde, hield hem van je af.

Totdat onder een andere hemel hij in een paar stappen
naast je stond, jij het zonlicht voelde trillen, 
de stilte in je donkere ogen almaar groter werd.

Vol beroering, toen je zieke hart het begaf, 
viel dauw over de hazelaar heen. Stuifsel

van de twijgen dwarrelde ontredderd neer.

2018


Bruggetje van een gedicht van naar een gedicht over Menno Wigman.
Frans Budé (Maastricht, 1945) maakt zijn debuut in deze rubriek. Dit naar aanleiding van het verschijnen van zijn nieuwe bundel, getiteld Zoveel nabijheid.





Volgens de achterkant is het zijn vijftiende sinds 1984. De laatste afdeling, getiteld Galerij, eindigt hij met zes In Memoriam-gedichten voor recent gestorven Nederlandse collega-dichters, onder wie Menno Wigman dus. Dit is het enige waarin je de tijd uit loopt: van een strofe van vier regels naar drie, naar twee, naar een, naar...

Overmorgen meer.

Archief 2018