Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 39 - Lieke Marsman: De volgende scan...

dinsdag 02 oktober 2018

De volgende scan duurt vijf minuten

Op het internet gebeurt een hele hoop
Voor wie niet wenst te rouwen
Is elke zucht een afleiding

Wapperende longtumoren
De man in de straat
Heeft altijd gelijk

De natiestaat is uitgekleed
Door zijn tegenstanders
Daarna uitgehoereerd

Door zijn voorstanders
De man in de straat
Heeft altijd gelijk

Het nieuws herhaalt zich
Een ritme bestaat uit drones
De meester is een oncoloog

Er is niets wat ik nog wil zien
Behalve steeds opnieuw, opnieuw
Een nieuwe dag met jou

De MRI-tunnel praat 
De volgende scan duurt vijf minuten
In een leeg hoofd ontstaat poëzie

Contrastvloeistof 
De geur van narcose
Een strandbal in je neus

Een trefbal in je maag
In een leeg hoofd ontstaat poëzie
Een ritme hapert

Het nieuws herhaalt zich
Taal zonder ruis
Kanker zonder catharsis

Er is niets wat ik nog wil zien
Behalve steeds opnieuw, opnieuw
Een nieuwe dag

2018


[Lees ook hier en hier]

Van de achterflap:
Alles bij elkaar heb ik maar anderhalve week zeker geweten dat ik kanker had. Sindsdien is het gissen, hopen dat de komende jaren geen recidiven of metastasen laten zien. De kortstondigheid van mijn behandeltraject heeft ervoor gezorgd dat ik sinds mijn operatie het gevoel heb met lege handen te staan en ik heb het schrijven van dit boekje nodig om de tijd kloppend te maken, mijn ziekteproces ietwat uit te rekken.  Maar ik heb geen idee wat ik moet doen als ik dit boekje inlever. Hoe moet ik mijn leven weer oppakken?

Archief 2018