Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is
Carol Ann Duffy

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Nieuw is dat de dagen vanaf 1 januari 2019 zijn genummerd; op 31 december kom ik uit op 365.

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende.
Met de links hierna ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 39 - Lieke Marsman: De volgende scan...

dinsdag 02 oktober 2018

De volgende scan duurt vijf minuten

Op het internet gebeurt een hele hoop
Voor wie niet wenst te rouwen
Is elke zucht een afleiding

Wapperende longtumoren
De man in de straat
Heeft altijd gelijk

De natiestaat is uitgekleed
Door zijn tegenstanders
Daarna uitgehoereerd

Door zijn voorstanders
De man in de straat
Heeft altijd gelijk

Het nieuws herhaalt zich
Een ritme bestaat uit drones
De meester is een oncoloog

Er is niets wat ik nog wil zien
Behalve steeds opnieuw, opnieuw
Een nieuwe dag met jou

De MRI-tunnel praat 
De volgende scan duurt vijf minuten
In een leeg hoofd ontstaat poëzie

Contrastvloeistof 
De geur van narcose
Een strandbal in je neus

Een trefbal in je maag
In een leeg hoofd ontstaat poëzie
Een ritme hapert

Het nieuws herhaalt zich
Taal zonder ruis
Kanker zonder catharsis

Er is niets wat ik nog wil zien
Behalve steeds opnieuw, opnieuw
Een nieuwe dag

2018


[Lees ook hier en hier]

Van de achterflap:
Alles bij elkaar heb ik maar anderhalve week zeker geweten dat ik kanker had. Sindsdien is het gissen, hopen dat de komende jaren geen recidiven of metastasen laten zien. De kortstondigheid van mijn behandeltraject heeft ervoor gezorgd dat ik sinds mijn operatie het gevoel heb met lege handen te staan en ik heb het schrijven van dit boekje nodig om de tijd kloppend te maken, mijn ziekteproces ietwat uit te rekken.  Maar ik heb geen idee wat ik moet doen als ik dit boekje inlever. Hoe moet ik mijn leven weer oppakken?

Archief 2018