Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover. Geschreven vanuit mijn levensmotto: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019, 20182017 en 2016.

Week 38 - Jeroen Zijlstra: Breek

zaterdag 29 september 2018

[Beluister hier het origineel]
[Beluister hier een koorversie]


Voor het los zand door je handen
Voor de woorden die je zomaar morst
Voor de schepen die verbranden
Voor de vogel huilend in je borst

Voor de moeite van je dromen
De momenten in een ander licht
Voor de doorbraak die gaat komen
Voor je laatste lievelingsgedicht

Breek, breek door
Breek en ga er voor
Ga het maken
Durf te breken, breek door

Voor de stem die zich moet weren
Voor de scherven in je eigen keel
Voor de kunst van het proberen
Ook al blijft er niets meer van je heel

Voor de pijn van het vermoeden
Voor die ene zin of melodie
Voor de maker die moet bloeden
Voor hij uitbarst in z'n laatste lied

Breek, breek door
Breek en ga er voor
Ga het maken
Durf te breken, breek door

Voor de parel uit jouw handen
Voor de liefde die je zomaar morst
Voor het schip dat niet zal stranden
Voor de vogel zingend als een vorst

Breek

2008


Was dinsdag (25 september) op een van mijn dienstreizen bij de eerste uitprobeervoorstelling van een zeer aangenaam gelegenheidsduo: dichter-performer Tjitske Jansen en dichter-zanger Jeroen Zijlstra. De laatste zong veel nieuw, speciaal voor deze voorstelling geschreven repertoire, maar ook zijn mooiste lied, het bovenstaande. Zo'n mooie vondst: moeten breken om door te breken. Vandaar mijn keuze van vandaag. En Tjitske? Over haar schreef ik al eens: lees hier.

Archief 2018