Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

Met ingang van 1 januari 2020 schrijf ik niet meer dagelijks,
maar wekelijks en laat ik de nummering weer los.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 29 - Bette Westera: Lawine

zaterdag 28 juli 2018

Dag juf,

Ik kan niet komen, want
we zitten nog in Zwitserland.
We waren op de rode piste
toen papa drie keer heel hard nieste.
Dat maakte een lawine los.
Die sleepte haast het hele bos
èn onze auto met zich mee.
Die ligt nu in de Bodensee.

Ik dacht: dan nemen we de trein.
Dat had best handig kunnen zijn,
maar de lawine ging nog door
en trok  een wissel op het spoor.
Nu rijden er geen treinen meer.

Ik dacht: we kunnen voor een keer
het vliegtuig nemen, franken zat.
Maar ook het vliegverkeer ligt plat
door al die sneeuw, en volgens mij
is het gevaar nog niet voorbij,
want de lawine is zojuist
het Ruhrgebied voorbij gesuisd.

Ze is op weg naar Nederland.
Vannacht – zo schrijft een Duitse krant – 
passeert ze onze grens (bij Spijk)
en raast dan door naar Kinderdijk,
alweer ze ’s ochtends tegen elven
ons klaslokaal zal gaan bedelven.
Ik raad groep zes en zeven aan
om morgen niet naar school te gaan.

Met ons is weinig aan de hand.
We zijn nog steeds in Zwitserland
en blijven nog een weekje skiën.
De sneeuw komt haast tot onze knieën,
en in de bergen blijft het vriezen.
Als papa weer een keer moet niezen
dan horen jullie het op tijd.

P.S. Hij zegt dat het hem spijt.

2018


Over het kwartaaltijdschrift Dichter, met gedichten voor kinderen van 6 tot 106 en uitgegeven door Plint, heb ik het hier nog niet gehad. Maar nu nummer 8 er ligt, kan ik niet langer wachten. Vanwege één gedicht: het bovenstaande.



Dichter-8 noemt zich Het Wereldnummer!, want de wereld is het thema en in de verschillende hoofdstukken komen de werelddelen voorbij. In Europa ook ons eigen land, zoals aan de hand van dit grappige gedicht van kinderboekenauteur Bette Westera (1958). Dat zij ook over heel ernstige zaken geweldig goed kan schrijven – dat bewaar ik voor morgen.

PS
Voor de taalpuristen onder u: niezen (en dus niesde, geniesd) en niesen (nieste, geniest) kan allebei! Niks aan de hand dus als iemand op de rode piste heel hard nieste.

Archief 2018