Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover. Geschreven vanuit mijn levensmotto: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019, 20182017 en 2016.

Week 28 - Floor Buschenhenke: Zolder

dinsdag 17 juli 2018

 

in de eerste kamer kraken de balken
de spijkerkast, pluggen in een pindakaaspot
stof op de werkbank, oranje gordijn 
een deur naar de tweede kamer

in de tweede kamer liggen herinnering,
aannemelijkheid en vreemdsoortigheid
in de verhouding 2:2:1 over het hout
spijkerkast en lichtgloeiende 
muizen in een pindakaaspot
vader die een spin is aan een balk
twee deuren, vannacht de rechter

in de derde kamer onbekend licht
hoogpolig spijkertapijt, 
zwevend oranje, een werkbank van muis
een schimmelspin aan een snoer
schuifmuren, omgekeerd geluid van
steeds meer deuren, de zolder vertakt zich
het hout wil nog wat groeien
straks past er geen mens meer in

2018


Zoals aangekondigd vandaag een gedicht uit haar debuut: Eiland op sterk water. Hierboven een afbeelding van de eerste druk (uit 2009); de afbeelding onderaan is de herdruk uit 2017.

Herinneringen aan de zolder van het ouderlijk huis. Maar dan gezien vanuit haar eigen zolderkamer als zij droomt. De eerste droom is niet meer dan de visualisatie van de zolderkamer uit haar jeugd: de zolder was vaders werkkamer met spijkerkast, pluggen in een pindakaaspot en een werkbank… 
In de tweede droom, met naast beeld ook beleving, komen er (twee staat tot twee staat tot een) factoren bij: herinnering (spijkerkast en pindakaaspot), aannemelijkheid (twee deuren en gestorven vader waakt als een spin aan een balk) en vreemdsoortigheid (lichtgloeiende muizen). 
In de derde droom verliest de controle het van de angstbeelden. Een nachtmerrie dus. Over die jeugdzolder. Het verleden verstikt in hoogpolig spijkertapijt, schuifmuren, steeds meer deuren en vertakkingen en groeiend hout. Straks past er geen mens meer in, zeker zij niet.

 

Archief 2018