Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse (maar soms toch weer iets vakere) rubriek met gedichten en gedachten daarover. Geschreven vanuit mijn levensmotto: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019, 20182017 en 2016.

Week 27 - Floor Buschenhenke: Fluisterspelletje

zaterdag 14 juli 2018

Laat iemand die ziek is de oudsten van de gemeente bij zich
roepen; laten ze voor hem bidden en hem met olie zalven in de
naam van de Heer. [Jacobus 5:14]
   Laat iemand die ziek is de oudste van de gemeente bij zich
roepen; laat haar voor hem bidden en hem met olie zalven in de
naam van de Heer.
   Door gemeenschap met een oude vrouw kunnen ziektes gene-
zen worden. Gebruik wel olie.
   Laat een ziek iemand die oud is de gemeente bij zich roepen:
laat ze bidden en hem olie geven in de naam van de Heer.
   Laat een oude man de gemeente roepen: laat ze bidden en
oliën in de naam van de Heer.
   Als die oude man weer staat te roepen, laat de gemeente maar
antwoord geven. Of zeg dat ie al genoeg olie heeft, zeg: relax.
   Het is nergens voor nodig om ziek te zijn. Mensen die in deze
tijd nog ziek zijn hebben de voorschriften niet gevolgd. U wilt er
toch niet ziek uitzien? Krijgt u commentaar over uw gelaat? Is
uw leven droog of vaal?
   Koopt De Heer Olie: eenmaal daags goed inmasseren, remt
het verouderingsproces van de huid. Klinisch getest. Heeft u een
laag inkomen? Dan kunr u om een bijdrage van de gemeente
vragen.

2018 


Waarom ik aan Jan Blaasers conference moest denken, is na het lezen van dit Fluisterspelletje wel duidelijk. 

The bad news is you are falling through air, nothing to hang on yo, nu parachte. The good news is there is no ground.

Dit motto is van Chögyam Trungpa Rinpoche. Die dichter kende ik niet. Is ook geen dichter leert Google me, maar een Tibetaanse Boeddhist. Niet oud geworden: geboren in 1939 en gestorven in 1987. Maar hij heeft wel veel gepubliceerd en klaarblijkelijk veel betekend. Als je zijn naam intikt + Parachute kom je onmiddellijk bij dit citaat. 

De bundel met dit motto en de daaraan ontleende titel Parachute is van Floor Buschenhenke (1978). Dit is – na haar debuut Eiland op sterk water (2009) met veertig gedichten over liefde, Nirvana, dood en trekdrop en Het moeten eenhoorns zijn (2014) – haar derde bundel en dat vind ik een heel bijzondere uitgave.



De beschrijving op de achterkant beviel me meteen al. Een citaat:

Wat heb je aan een parachute als er geen grond is? Kun je bidden zonder te geloven en is hoop wel te vertrouwen? In Parachute […] staan praktische suggesties van een fundamentalistische twijfelaar. Ben Okri noemde ons mensen ‘half human, half stories’, misschien omdat onze behoefte aan verhalen om in te geloven zo groot is. In deze bundel moet je vooral niet geloven, maar hij is wel zeer nuttig als je denkbeelden wil uitrollen tot lichtdoorlatende nylon wanneer de wind je om de oren suist. 

Morgen verder.


Archief 2018