Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse (maar soms toch weer iets vakere) rubriek met gedichten en gedachten daarover. Geschreven vanuit mijn levensmotto: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019, 20182017 en 2016.

Week 13 - Katelijne Brouwer: Het imperfectum

dinsdag 03 april 2018

Door de regen liep ik met een open jas.
De ganzen herkenden mijn loopje
ook al kregen ze die dag geen brood.

Als ik met mezelf was drijvend
in het water als een anemoon in bad.
Als ik in stilte stond te koken, jam maakte,
fruit waste, sneed en woog, de specerijen koos,
citroenen perste. Als ik zong. De herhaling
van het rondo als een goede preek.
Het komt goed, bevestigd in de laatste maten
tot de cadens en het slotakkoord.

Als ik kijk naar mijn slapende zoon,
zijn puberlucht in zijn kamer ruik,
hoe hij opgekruld als een puppy
ligt te slapen, soms sabbelt hij
in zoete dromen op een vergeten
moederborst, mijn kind nu los van mij
die grote Berner Sennenhond
maakt kleine smakgeluiden. Eens was hij
een onzichtbaar kikkervisje in mij.
De ganzen gakken nog immer in majeur.

2018


De eerste afdeling: de kindertijd. De derde: afscheid nemen van haar moeder. De tweede, waaruit bovenstaand gedicht afkomstig is, over volwassen worden en zelf kinderen krijgen: Als ik kijk naar mijn slapende zoon. […] Die grote Berner Sennenhond. […] Eens was hij een onzichtbaar kikkervisje in mij. En in alle drie de afdelingen zijn er de dieren: van Artis of erbuiten, zoals hier de ganzen: ze herkenden mijn loopje en […] gakken nog immer in majeur.

Archief 2018