Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse (maar soms toch weer iets vakere) rubriek met gedichten en gedachten daarover. Geschreven vanuit mijn levensmotto: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019, 20182017 en 2016.

Week 8 - Huub Oosterhuis: Hier ben ik

dinsdag 27 februari 2018

Verschrikkelijk is de wereld.
Geen Jezus zal Aleppo redden
en zijn god
zwijgt zo diep in alle talen
dat het voelt alsof hij niet bestaat,
nooit heeft bestaan, niet kan, niet wil -
wat is er met mijn brein
dat ik hem steeds weer denk?

Er zal nooit, nergens
een begin van redding zijn
als niet ten minste één mens zegt
'hier ben ik'
en ziende om zich heen
zoekt of er nòg een is, nog twee of drie
met vonken licht 'hier ben ik'
in hun ogen.

In diepe nacht - geen ster te zien
geen engelenzang te horen -
zullen zij gaan
om wat misschien nog kan,
te hopen valt, te redden is

één vluchtkind kantje boord
voorgoed geboren.

Kerstmis is twee- of driemaal
niet te tellen naamloos velen
die 'hier ben ik' zijn
en doen wat moet gedaan.

2017


Theoloog en dichter Huub Oosterhuis heeft een bundel nieuwe gedichten. Titel: Die wij denken. Daarin ook het kerstgedicht dat hij in 2016 schreef op verzoek van het dagblad Trouw. Een appel om op te staan en vanuit overtuiging een bijdrage te leveren aan onze wereld in plaats van gelaten te constateren dat alles toch gewoon blijft zoals het is. Immers:
Er zal nooit, nergens een begin van redding zijn als niet ten minste één mens zegt 'hier ben ik' en ziende om zich heen zoekt of er nòg een is, nog twee of drie met vonken licht 'hier ben ik' in hun ogen.
 

 

Archief 2018