Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse (maar soms toch weer iets vakere) rubriek met gedichten en gedachten daarover. Geschreven vanuit mijn levensmotto: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019, 20182017 en 2016.

Week 5 - Elly de Waard: Vlucht MH17

zondag 04 februari 2018

Overal een mening
over hebben mag –
maar val ook stil

De meeste mensen
die door geweld sterven
zijn onschuldig

In de volle vlucht
van hun leven
regenen zij neer

brandend als vuilnis
in de bittere geur
van hun verkruimeling

Hun dood is niet het einde
maar het begin
van een oneindige droefheid

2016


De Poëzieweek, die nog t/m woensdag duurt, is voor mij de aanleiding om na te gaan welke grote dichters te weinig of nog helemaal niet aan bod kwamen in deze rubriek. Tot de laatsten behoort Elly de Waard (1940), poprecensente (onder meer de Volkskrant), vertaalster (onder anderen T.S. Eliot) en bovenal dichteres. In 1978 debuteerde zij en bijna 40 jaar later verscheen haar twintigste bundel, getiteld In de tijd die. Daaruit komt bovenstaand gedicht, gebaseerd op vliegramp MH17. Die naam verwijst naar het vluchtnummer van de Boeing 777 die op 17 juli 2014, op weg van Amsterdam naar Kuala Lumpur, neerstortte in Oekraïne, nadat die was geraakt door een (zo goed als zekere) Russische luchtdoelraket. Alle 283 passagiers en 15 bemanningsleden, onder wie 193 Nederlanders, kwamen daarbij om het leven.

Eerder nam ik een gedicht op van Anne Vegter over deze vliegramp (zie hier). 

Archief 2018