Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse (maar soms toch weer iets vakere) rubriek met gedichten en gedachten daarover. Geschreven vanuit mijn levensmotto: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019, 20182017 en 2016.

Week 2 - Jacques Prévert: Om het portret van een vogel...

zaterdag 20 januari 2018

[Vertaling Son Tyberg en Stefaan van den Bremt]


Om het portet van een vogel te maken

Eerst een kooi schilderen
met een open deurtje
dan
iets aardigs schilderen
iets eenvoudigs
iets moois
iets nuttigs
voor de vogel
dan het doek tegen een boom zetten
in een tuin
in een bos
of in een woud
u achter de boom verbergen
zonder gebaren
roerloos...
Soms komt de vogel snel
maar soms ook duurt het jaren
voor hij tot een besluit komt
De moed niet laten varen
wachten
wachten als het moet zelfs jaren
want een snelle komst van de vogel
geeft u nog geen
geslaagd schilderij
Als de vogel aankomt
zo hij komt
het diepste stilzwijgen bewaren
wachten tot de vogel in de kooi wipt
en als hij erin zit
zachtjes het deurtje sluiten met het penseel
daarna
een voor een de tralies uitwissen
voorzichtig zonder een veer van de vogel te raken
Dan het portret van de boom nog maken
en voor de vogel
de mooiste van zijn takken kiezen
ook het groene lover en het briesje schilderen
het stof van de zon
en de geluiden van het grasgedierte in de zomerhitte
en dan wachten tot de vogel wil gaan fluiten
Zingt de vogel niet
dan is dat een slecht teken
een teken dat het schilderij slecht is
maar zingt hij dan is het een goed teken
een teken dat u kunt signeren
Dan trek u heel behoedzaam
uit de vogel zijn veren
een pen om het doek met uw naam te vereren.

1982


Voor de voorlaatste keer dit jaar terug naar dat gedicht van Jacques Prévert schreef ik hier, maar andere dichters en gedichten drongen zich eindejaars op, waardoor de vijfde vertaling tot dit nieuwe jaar moest wachten. Afscheid van Prévert nemen we pas morgen.

 

Archief 2018