Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 0 - Boudewijn de Groot: Schrijven

vrijdag 05 januari 2018

ze kwam binnen toen ik bezig was
met het schrijven van een lied
ze vroeg: kan je even helpen
ik zei: nee dat kan ik niet
ze zei: je bent weer onuitstaanbaar
ik zei: omdat je stoort
je bent gewoon een ontzettende…
ik kwam niet op het woord

het schrijven van een lied
kan alleen in absolute rust
het is al irritant als je zelfs 
liefdevol wordt gekust
pas als de laatste letter 
op het papier te pronken staat
mogen ze hun liefde tonen
maar dan is het vaak te laat

ze kwam binnen toen ik bezig was
met het schrijven van een tekst
ze zei: ik heb opeens zo’n zin
ik zei: je bent oversekst
ze zei: de hele dag zit je in je kamer
en niemand mag erin
je tikt de ene regel na de andere
en nu heb je zelfs geen zin!

het schrijven van een lied
kan alleen…
(zie refrein)
 
ze kwam binnen toen ik bezig was 
en nadacht over iets
ze vroeg: kan ik je erbij helpen
want je hebt nog helemaal niets
ik zei: als jij steeds binnenkomt
is er geen beginnen aan
je kunt het beste helpen 
door een weekje weg te gaan

het schrijven van een lied
kan alleen…
(zie refrein)
 
ze kwam binnen toen ik klaar was
met het schrijven van het lied
ze zei: ik zou je iets kunnen vragen
maar ik vraag het liever niet
ze zei: ik draag voor deze ene keer
mijn koffers zelf wel naar benee
ik staarde wazig naar het blad papier
toen ze voorgoed de straat uitreed

pas als de laatste letter 
op het papier…
(zie refrein)

 2017


Nog een keer Vreemde kostgangers. Voor toelichting: zie hier. 

Archief 2018