Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover. Geschreven vanuit mijn levensmotto: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019, 20182017 en 2016.

Week 0 - Nicolaas Matsier: Co Westerik

dinsdag 02 januari 2018



Co Westerik: Schoolmeester met kind

Het bange schoolplein
in zijn volle lengte en breedte
is juist achter de rug.

De meester biedt soelaas.
Precies zoveel als nodig
schedel tot kin.
Het kind zit binnenin.

De meester meet en troost
van hier tot hier van uur tot uur
laagste tot hoogste klas.
De leerling wordt bevorderd.

Hij groeit betraand terwijl
de meester krimpend lacht.
Hij onderwijst: ik ben jouw lijst
mijn troost is deze bankschroef.

Geweldig gastheer was Procrustes
als bekend de gast kreeg
het formaat van zijn gastvrijheid.

2017


Ook vandaag Nicolaas Matsier.
Procrustes was de bijnaam van een herbergier die voorbijkomende reizigers uitnodigde bij hem te overnachten. Gingen zij op zijn uitnodiging in, pasten zij niet in het bed. Hij beschikte over twee bedden van verschillende lengte en bood zijn gasten bewust het te grote of te kleine bed aan. Bovendien waren de lengtes van de bedden te veranderen. Hij verstelde ze voordat de gast naar bed ging, zodat hij er altijd zeker van was dat er een probleem was. Was een gast tekort, rekte Procrustes zijn ledematen met geweld uit; was hij te lang, hakte de gastheer er een stuk vanaf. Na deze 'behandeling' roofde Procrustes de bezittingen van de reiziger.


Mooie vergelijking met het schilderij van de schoolmeester (die krimpend lacht) - en het schoolkind (dat betraand groeit): als bekend de gast kreeg het formaat van zijn gastvrijheid.

 

Archief 2018