Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 51 - Dave von Raven: Lente in de herfst

vrijdag 22 december 2017

Beluister en bekijk hier

Teveel te zeggen
Teveel te doen
Je kent jezelf niet
De dagen die je doormaakt
De traan op je gezicht
Ik zeg soms veel teveel
En eigenlijk niks

Dan zie ik mezelf staan
Verblind door het licht
Dat pijn doet aan m'n ogen
Probeer te zien wat er gebeurt
Maar ik weet niet of ik dat aankan
Dan zeg ik weer teveel
En eigenlijk niks

Ik dacht dat ik jou weer hoorde
Ik dacht dat ik jou weer zag
Als lente op een herfstdag

Iedere avond
Die nu alleen van mij is
Verzink ik in gedachten
Probeer te zien wat er niet is
Maar ik weet niet of ik dit aankan
Of zeg ik weer teveel
En eigenlijk niks

Ik teken mezelf
Een teken aan de wand
Want zo kan ik niet dromen
Ik moet mezelf weer vinden
Maar ik weet niet of ik dat aankan
Of zeg ik soms teveel
En eigenlijk niks

Ik dacht dat ik jou weer hoorde
Ik dacht dat ik jou weer zag
Als lente op een herfstdag

Lente in de herfst
't was lente in de herfst

En ik zie mezelf staan
Verblind door het licht
Dat pijn doet aan mijn ogen
Probeer te zien wat er gebeurt
Maar ik weet niet of ik dit aankan
En ik zeg weer teveel
Maar eigenlijk niks

Ik dacht dat ik jou weer hoorde
Ik dacht dat ik jou weer zag
Als lente op een herfstdag

Lente in de herfst
Als lente in de herfst

2017


 

Prachige nieuwe cd van The Kik, met hertalingen, steeds van bandleider Dave von Raven, van The Beatles tot The Rembrandts. Over dit lied in het bijbehorende boekje:

3FM heeft jaarlijks z'n eigen Nineties Week. Een week lang waren wij de huisband bij Giel en speelden we iedere ochtend rond 8.00 uur een monsterhit uit dat decennium. De tekst is qua strekking ongeveer hetzelfde gebleven: een nogal cryptische opsomming van zinnen waar, wonder boven wonder, iedereen zich wel enigszins in herkent.

Dat origineel: Losing my religion van R.E.M.


 

Archief 2017