Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 51 - Jan Beuving: Ravijn

zondag 17 december 2017

Ik heb aan de rand van het ravijn gestaan
Ik heb erin gekeken
En de afgrond horen smeken
Om te springen maar ik heb het niet gedaan
Maar ik heb aan de rand gestaan

Ik heb aan de rand van het ravijn gestaan
Om mijn lot te overdenken
En de diepte voelen wenken:
‘Nog één stapje, laat je zorgen nou maar gaan’
Ik heb aan de rand gestaan

Ik heb aan de rand van het ravijn gestaan
En ik hoorde al het schallen
Van mijn kreten bij het vallen
Hoe de echo’s op de wanden zouden slaan
Ik heb aan de rand gestaan

     Er zijn mensen die de touwbruggen trotseren
     Over elke kloof
     Die zich wankel maar gezekerd weten
     In een vast geloof
     Dat hen niets zal overkomen
     Maar voor dat soort zoete dromen
     Ben ik doof
     En ik denk dat ik te bang ben bovendien
     voor mij is soms een stoeprand al een diepte
     Die ik niet kan overzien

Ik heb aan de rand van het ravijn gestaan
Maar toch heb ik de verleiding
Van mijn eigen onheilstijding
En het roepen van de zwaartekracht weerstaan
Ik heb het niet gedaan

Ik heb aan de rand van het ravijn gestaan
Maar het leven horen smeken
En toen heb ik omgekeken
En dat leven keek me zo begripvol aan
     En het lukte me, schoorvoetend en met zwaar gescheurde kleren,
     Om schuifelend en schuchter op mijn schreden terug te keren
Maar ik heb trillend aan de rand gestaan

2016


Lees hier toelichting, 

Archief 2017