Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 50 - Nachoem M. Wijnberg: Liedje

woensdag 13 december 2017

Hoe ik kan laten zien
dat ik mij herinnerd heb
hoe jij bent, kijk maar
hoe ik je kan nadoen.

Niemand die mij ziet
denkt dat ik jou ben
maar zo denk ik aan jou
en verder aan niets.

2006


Winnaar van de Jan Campert-prijs (2004), de Ida Gerhardt-Poëzieprijs (2008, voor de bundel Liedjes, waaruit bovenstaand gedicht komt), de VSB-Poëzieprijs (2009) en nu ook de P.C. Hooft-prijs (2017).
 
In november nam ik drie dagen achtereen (zie hier en hier en hier) een gedicht op uit zijn nieuwste bundel. De komende weken zal ik ook eens terugblikken op zijn oudere poëzie.

Archief 2017