Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 46 - Leonard Nolens: Nanacht

zaterdag 18 november 2017

De meeste mensen gaan ’s avonds graag slapen.
Steden als Antwerpen werken en feesten de halve nacht door.
Bezeten machines bezitten geen bed.

Ik denk dat ik slaap en besef dat ik droom.
En hese schepen en schoolgaande kinderen komen hierboven
de kamer binnen om ons te beginnen.

De schemering oefent haar ijzersterke, klassieke muziek
van treinen, havenkranen en trams,
de katholieke schoonheid van de torenklokken.

Het is me gelukt in die zingende sleur
van ’s ochtends op te staan. Ik kon dat vandaag niet alleen.
Zij slaapt nog maar hoort me graag wachten op ons.

En dan gaat zij bloot als een pasgeborene
naar de gigantische spiegel ons paar in het stadsbeeld bekijken.
Haar oogopslag kust me. Heel Antwerpen blauwt.

2017


Een nieuwe poëziebundel van Leonard Nolens (zie hier) is altijd iets om je op te verheugen. Balans heet zijn nieuwste, want hij maakt, nu zeventig jaar oud en bijna vijftig jaar schrijver, een balans op. Hij kijkt terug op zijn kinderjaren, de drift voor het dichterschap – zeer tegen de zin van zijn ouders in – en op zijn teruggetrokken bestaan. En hij schrijft over het verliezen van dierbaren, zoals zuslief Hilda, het ouder-worden, maar ook, als altijd, over de liefde.




Ik heb de bundel pas sinds vandaag onder handbereik en beloofde gisteren de komende dagen alleen over de liefde te schrijven. Vandaar de keuze voor dit gedicht. Kan betekenen dat ik, door die belofte, morgen een andere dichter citeer. Maar op Nolens' opgemaakte Balans – rond zijn kinderjaren, dat dichterschap, die dierbaren, de ouderdom… - kom ik binnenkort zeker terug.

Archief 2017