Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 43 - Ronelda S. Kamfer: Groepje van zeven

donderdag 26 oktober 2017

mijn vriendin Katie was een slim meisje
altijd de beste van de klas
de rest van ons schreef haar huiswerk over
en haar moeder gaf haar boterhammen mee naar school
tijdens de pauzes werden vier sneetjes voor het groepje van zeven gedeeld
Katie gaf niets om spijbelen
en haar schoolgeld was al vroeg in het jaar betaald
Katie bad ’s ochtends het hele Onze Vader
en lachte ooit als we haar halverwege met balpeninkt beschoten
de onderwijzers lieten haar met rust en de pestkoppen
pestten haar nooit om haar lange schoolrok 

op een vrijdagochtend was er een bendegevecht voor de school
ons groepje van zeven besloot om op de trein te springen
richting Strand
met in mijn rugzak een fles goedkope wijn
en elk van ons met vijf rand om bij te leggen voor vis en patat
zijn we gaan keten aan de kust
na al het eten en drinken was katie dapper
en ging zwemmen met haar lange rok en al

de reddingsbrigade vond haar lijk al snel

aan het eind van het kwartaal was het cijfergemiddelde van ons klas diep gezakt
de moeder van Katie kwam haar rapport ophalen
ze bracht boterhammen voor ons mee
deze keer zeven sneetjes voor een groepje van zes


2010


Met bovenstaand gedicht uit haar debuutbundel neem ik afscheid van Ronelda S. Kamfer (zie hier en hier en hier en hier) - nou ja, voorlopig!

 

Archief 2017