Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is
Carol Ann Duffy

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Nieuw is dat de dagen vanaf 1 januari 2019 zijn genummerd; op 31 december kom ik uit op 365.

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende.
Met de links hierna ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 43 - Ronelda S. Kamfer: Mooie Mitchy...

woensdag 25 oktober 2017

Mooie Mitchy en de groene leren tas van zijn vader of niet

op een dag was er een groene leren tas die
veel dromen bevatte de tas was de werktas van
een vader van 5 uur ’s ochtends tot 6 uur in de avond
’s avonds sliep de tas boven op een houten krat
’s ochtends maakte moeder de vrouw de tas wakker
en stopte hem vol eten en hing hem over de werkschouders
van een vader en zijn groene leren werktas heeft vier
kinderen naar de universiteit gestuurd ze gingen alle vier
leren en kregen een goede baan drie van de vier
trouwden en kregen kinderen dit maakte een vader trots
maar een vader kon zijn ene kind niet begrijpen
van kleins af aan was dat kind al in de ban van zijn
groene leren werktas en het klom ’s avonds uit bed
om in de donkere keuken voor de
houten krat te zitten zitten en staren naar een vaders groene
leren werktas

2012
 

Vanwege mijn enthousiasme over de derde bundel van Ronelda S. Kampfer (zie hier en hier en hier) kocht ik ook de twee voorgangers, eveneens uit het Zuid-Afrikaans vertaald door Alfred Schaffer.

Uit Santenkraam (2012) kies ik vandaag dit gedicht. Mooie Mitchy is natuurlijk dat vierde kind. Aan vaders groene leren werktas danken zijn drie broers en zussen de succesvolle toekomst die hun vader voor hen had uitgestippeld. Maar die vierde? Die studeert wel, maar trouwt niet, krijgt geen kinderen. Die blijft het liefst thuis wonen: in de ban van zijn groene leren werktas
Een vader kon zijn kind maar niet begrijpen…

 

Archief 2017