Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 42 - Jan Wolkers: De herinnering

vrijdag 20 oktober 2017


Het is zo lang geleden
Dat het vergeten had moeten zijn,
Het is zo vers
Als een voetstap in het gras,
Als rook die wegtrekt uit een open raam,
Dauw die druppelt langs gewas
Door aarde en stof,
Een gedachte die niet meer was.

2003


Over een week, op zijn geboortedag (26 oktober 1925), onthult Jan Wolkers' weduwe Karina het muurgedicht De herinnering. Locatie: Deutzstraat te Oegstgeest. Op de witte muur recht tegenover Wolkers' geboortehuis (Deutzstraat 7) - hij zal er vaak op hebben uit gekeken. 
 


Niet die onthulling van dat muurgedicht is de aanleiding voor deze bijdrage, maar de literaire gebeurtenis van het jaar: de verschijning van Wolkers' biografie, geschreven door Onno Blom. Gisteren kreeg ik de luxe editie aangereikt.





De komende dagen zal ik in mijn Logboek daar nog bij stilstaan. 

Archief 2017